عزیزم راستش نمیخواد نفرینم کنی.
همه ی ما این شرایطو گذروندیم. 😏
همسره من دانشجو بود اومد خاستگاریم با دست خالی. بعده دوماه نامزدی، نامزدم تازه، یک میلیون وام گرفت و رفتیم حلقه خریدم.
برا عروسیمونم دوباره همسرم وام گرفت و عروسی گرفتیم. با کادوی عروسیمونم که 5 میلیون میشد اومدیم تو آپارتمان 55 متری خونه اجاره کردیم.
اول زندگی با کلی خرج شروع کردیم. پدر شوهرم یه قرون کمکمون نکرد.
خب چیکار کنم، کمکمون نکرد، حالا من باید اعصاب خودم و همسرمو خورد میکردم که چرا اونا کمکمون نکردن؟
االان از اون قضایا تا الان شش ساله که گذشته.
ما همچنان تو اون خونه ی 55 متری زندگی می کنیم و فعلا ماشینی نداریم و همه جا با اتوبوس با یه بچه سه ساله میریم. 😁
دخترمم وقتی بدنیا اومد فقط صد تومن کادو دادن.
اینارو گفتم بدونی ما هم این روزا رو گذروندیم. من عاشقانه پدر و مادر همسرمو دوست دارم و بهشون احترام میزارم. چون هرچی که باشه اونا همسره به این خوبی رو تربیت کردن.
قرار نیست که چون پسرشونه باید و حتما کمکشون کنه.
نمیخواستم جوابتو بدم.
چون ریپلایم کردی و نفرینم کردی.
