نمیدانم چرا این روزها هیچ حسی بهت ندارم
بیشتر اوقات از دستت عصبی میشم
دیگه انتظار اومدنت رو نمیکشم
گاهی در این چهاردیواری احساس خفگی میکنم
یادت میاد دوران دوستی چقدر برای رسیدن بهم سختی کشیدیم یادت میاد می گفتی غمت نباشه من هستم
الان هم میگی ولی من دیگه این جمله شادم نمی کنه
وقتی میگی خیلی دوسم داری دیگه آروم نمیشم
زیر برف چقدر قدم میزدیم و من خسته نمی شدم
این روزها احساس خستگی میکنم
انگار همش خسته ام انگار دیگه هیچ چی خوشحالم نمی کنه
گاهی میگم اگه قبل از پسرمون این حسها رو داشتم الان باهم بودیم
نمیدونم حالم از خودم هم بهم میخورد از خودم هم متنفرم
موهامو کوتاه کردم
موهامو رنگ کردم
ولی باز خوب نشدم
....