تقریبا تا چن وقت پیش به مدت میتونم بگم ۷ سال همچین حسی رو داشتم از بی مهری اطرافیانم و بالاخص خواهرا و برادرم اما به نتیجه رسیدم که بیشتر خودم رو داغون میکنم بیخیالشون شدم خودم و خدای خودم رو عشق است ، میتونم بگم قیامت رو به چشام دیدم و با تمام وجودم لمس کردم، اما الان آرومم بحمدالله، الان خداروشکر میکنم چون همینحا فهمیدم هیچ کس و هیچ چیز ارزش نداره من به خاطرش اون دنیام رو از دست بدم