ی دوره ای کسی رو واقعا از ته قلب دوسش داشتم و باهاش تو رابطه بودم فامیلمون بود باهم خیلی خوب بودیم اگه با فامیل و شهر و دوستام حال نمیکردم تنها امیدم توی زندگیم بود باهاش سرگرم و خوش بودم کلی بهم وعده وعیدم میداد حس و حال خوبی بود دغدغه های الانو نداشتیم از وقتی اون ول کرد و رفت کلا زندگیم بهم ریخت چون توی سن کم باهاش اشنا شده بودم از وقتی قهمیدم زنذگی چیه همش توی فکر و ذهنم بود اون موقع ها توی محله خوبی زندگی میکردم مدرسم بودش دوستام بودن الان هیچ کدوم رو ندارم خییییییییییلی دلم تنگ میشه برای اون روزا واقعا بیقرارم چرا حالم خوب نیست؟ رشته دانشگاهیمم جزو رشته های پرطرفدار نیست که بگم بعد اون میتونم حتما برم سرکار دانشگاه ها هم مجازین همش توی خونم پشت سرهم بدبیاری اوردم نمیدونم چطور حالمو خوب کنم
منم عین تو
چاره چیه؟ کرونا بره دانشگاه حالتو خوب میکنه
آره الان همه همینن .منم با اینکه سنم از شما خیلی بیشتره همش دلم واسه روزهای مدرسه و دورهمی دوستانه تنگ میشه...چه روزهایی بود لعنت به تنهایی و بی کسی😔
در مورد عشق و عاشقی که گذشت زمان همه چیز رو حل می کنه ..ولی جمع دوستانه رو بهتره تو فضای آزاد با هم باشین و به هم سر بزنین ...درسته کرونا خطرناکه ولی اینجوریم آدم افسردگی می گیره تو پارک و فضای باز با دوستات قرار بذار با رعایت بهداشت ...ایرادی نداره
منم دقیقا وضعیت شمارو دارم با عشقم خوش بودم اونم .... 6سال باهم بودیم خیلی خوب خوب خیلی خانوادش مخالفت کردن به ازدواجمون الان من موندمو کلی خاطره یه بغض همیشگی تو گلویم یه زخم عمیق تو دلم واقعا دلم واسه خیلی چیزا تنگه هیچ سرگرمی ندارم موقعیت خیلی کارا هم ندارم دلم به چیزی خوش کنم فقط دلم الان به خانواده و خدا خوشه خدا خودش کمکمون کنه
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
2 دقیقه پیش
2 دقیقه پیش
2 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
