یکم ارومم کنین

من 22 سالمه چند سال با پسر فامیلمون توی رابطه بودم خیلیییی رابطمون خوب بود و باهم صمیمی بودیم حتی خواستگاری کرد بعذش بابام گفت زوده تا خدمت و دانشگاه رو تمام کنه اونارو که نمام کرد دیگه منو ول کرد من بخاطرش قید کنکورامو زده بودم بعدش دیگه رفت دوست دختر چندتا گرفت و تولد و دورهمی و بگو بخند و جشن و گردش با دخترا و دوستاش رفت سرکار تهران کلی بهش خوش میگذره من بخاطرش از درس و دانشگاه و کنکورم زدم ی رشته خوب اینده داری نرفتم دو سال پیش جدا شدیم دو سال تمام افسردم توی نمام مراحل شکست خوردم اونم خوش و خرم بهش حسادنم مبشه ازشم متنفرم که دعواهاش اواخر برا من خوش گذرونی هاش برای بقیه چطور خودمو ببخشم کمتر سرزنش و حسرت بخورم...خیلی هم خوشتیپ و جذابه و برای دوستاش بامعرفته خودم دیدم خیلی دخترا ولش نمیکنن