بعد از تموم بالا پایینا و سختی های زندگیم حالا که داره یواش یواش اوضاع خوب میشه و روبه اتفاقای خوب میره من حس میکنم هیچ انگیزه ای برای ادامه ندارم.روحم خستست قلبم شکسته
باور کنین قصد پز ندارم بخدا ولی پزشکی قبول میشم و هیچ شادی بر خلاف دوستام ندارم حتی قراره توی موسسه استادم مشاور کنکور بشم قبلا جفتش از آرزوهام بودن ولی الان اصلا برام مهم نیستن
دلم حضور مردی رو میخواد که بهش تکیه کنم اما هربار که به کسی ذره ای اعتماد میکنم بدجور بهمم میریزه
نمیدونم چیکار کنم کاش نبودم اصلا😔😔😔
فک کنم به حضور یک جنس مخالف در زندگیت نیاز داری
بعد از کلی درس خوندن منم ی حالت افسردگی گرفتم
پزشکی قبول شدی؟عرررر من حاضرم هر چی دارم بدم جای تو باشم😢
حالا من کل زندگیم تووی23سال شکست بود
هرکار میکنم نصفه میمونه نکه خودم بخواما نهخ ی اتفاقی میوفته نصفه میمونه بی انگیزم چوون آرزوهام نرسیدم و انگار بخشی از من هنوزم خواهان اون آرزوهاست
کاش من جای توو بودم از خوشی بی انگیزه میشدم😐
خلی به خدا مرد چیه اخه هم ازادی تو میگیره هم پولتو هم ارامشتو چون به همه چی رسیدی الان هدف جدیدی نداری اینجوری هستی و فکر میکنی به مرد احتیاج داری
