باده در دین من امروز، حلال است، حلال
خواب، در چشم من ای بخت، حرام است، امشب
آه از شوخی چشم تو، که خونریز فلک
دید این شیوه ی مردم کشی و یاد گرفت
سلام عزیزای،دل
دوباره آمدم
شاعر صبا
تو باز خواندی و باز آمدم به دامانت
تو ماه بودی و من در رکاب احسانت
به شامگاه پریشان چو ماه رویت شد
گذشت موج پریشان به شوق پیمانت
دمی که صبح وصالت گذرکند زخیال
هزار باده یِ مستان ملول و ویرانت
سرای سبز چمن را به راه من دادی
در این هوای پاییزی، ترانه بارانت
چو آفتاب جهانم ، همیشه جاویدی
هـمای مرغ سعادت همیشه مهمانت
به زائران حریمت غباردلتنگی است
که عاشقان دو عالم غریب و حیرانت
بس که دلم گرفته بود
رفتم یه شب امام رضا
رفتم به پشت پنجره
بلکه آقا بده شفا
یکی یکی مریض ها رو
آقا خودش میداد شفا
نوبت به درد من رسید
فرمود چته امام رضا
گفتم آقا نمیدونم پرمیزنه دلم چرا؟
فرمود دوای تو اینه باید بری به کربلا
گفتم حالا که اینطوره آقا بیا با هم بریم
فرمود مگه نمی بینی مریض دارم میدم شفا
من خودم امضا میکنم خودت برو به کربلا
اما باید قولی بدی
وقتی رسیدی کربلا
شب های جمعه که میشه
برو توی حرم بمون
مادر من وقتی اومد ،سلام من رو برسون
گفتم آقا ترسم اینه جواب سلاممو نده
فرمود به مادرم بگو ،منو رضا ع فرستاده،،،،😭😭😭
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
