«شعر١١»

دارد در ما رشد می‌کند
آن همبستگی سیری‌ناپذیر
آن احساس توده‌وار شدید
که نامی برایش پیدا نمی‌کنم
شاید "عشق" یکی از نام‌هایش باشد

 
⛱

ﻓﮑﺮ ﮐﻦ ﻣﻮﯼ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺑﺎﺩ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ
ﺟﺎﺩﻩ ﻭ ﻣﻨﻈﺮﻩ ﻭ ﻧﻢ ﻧﻢ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ

ﭘﺎ ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﻣﻦ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺑﯿﺎﯾﯽ ﺑﺮﻭﯾﻢ
ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﺩﺳﺖ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ

ﺑﯽ ﮔﻤﺎﻥ ﺳﺨﺖ ﺗﺮﯾﻦ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ، ﻭﻟﯽ
ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ ﺁﺳﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ

ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﺎﻓﺮ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺑﺸﻮﺩ
ﯾﺎ ﮐﻪ ﮐﺎﻓﺮ ﺑﺸﻮﺩ ﻫﺮ ﮐﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ

ﺷﻬﺮ ﭘﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺍﺯ ﺷﺎﻋﺮ ﻭ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ، ﻓﻘﻂ
ﻓﮑﺮ ﮐﻦ ﻣﻮﯼ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺑﺎﺩ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ

بلا به دور چه اتفاقی افتاده؟

ایشالله حالت زود خوب میشه

صبر درد بی دوا را عاقبت درمان کند
ناامیدی خضر ره شد رهرو گمراه را

🐤

سر به سر طومار زلفت شرح احوال من است
مو به مو فهمیده ام این مصرع پیچیده را

دوستت دارم، برایم حرف ِ مردم باطل است
غیر ِ نامت بر زبانم هر تکلــــم باطل است

چشمهایت مرجع ِ تقلید ِ من شد بعد از این
اقتــدا بر حوزه ی ِ علمیه ی ِ قم باطل است

غیر ِ لبخند ِ ژکوندت که مرامش دلبری ست
عشق فتوا داده بر هر لب تبسم باطل است

نامت اقیانـــــوس ِ آرام است و در اقلیم ِ تو
موج موج ِ هرچه دامن در تلاطم باطل است

موی ِ تو، ابروی ِ تو رمال ها را خســـته کرد
در حضور ِ تو طلسم ِ مار و کژدم باطل است

ساقه ترد ِ خوشه گیســوی ِ قد و بالا طلا !
تا تو زرین باف ِ شعری کشت ِ گندم باطل است

عاشق ِ من نیستی این گونه دلسوزی نکن
مهربانی کردن از روی ِ ترحم باطل است

کعبه ام هستی و میگردم به دورت تا ابد
گرچه آیین ِ طواف از دور ِ هشتم باطل است

اشهد ان لا "الاهــــــــــــه ناز" الا ناز ِ تو
جز تو در ذهن ِ بنان هرچه تجسم باطل است

من غروری زخمی ام سوی ِ تو می بندم نماز
چون دلم را آب کردی پس تیمم باطل است

کرونا گرفتم شدید بیماری قلبی هم دارم خیلی تو عذابم یه دفه اینطوری شد

سلام بلا به دور...خوبی عزیزم..

ناراحت شدم مریض شدی...

ایشالا زود زود خوب میشی..

برات دعا میکنم ❤

سلام نازبانو دارم میمیرم بخدا ازت ممنونم دعاکن حلالم کنید

“دوستت دارم” را
من دلاویزترین شعر جهان یافته‌ام
این گل سرخ من است
دامنی پر کن از این گل که دهی هدیه به خلق
که بری خانه ی دشمن، که فشانی بر دوست
راز خوشبختی هر کس به پراکندن اوست...

حلال سلامتیت باشه عزیزم...ایشالا خوب میشی...

چشم برات دعا میکنم...صلوات میفرستم

آنکه دائم نفـسش حـس تو را داشـت منم
این چنین عشـق تو در سینه نگه‌داشت منم

آنـکـه در نـاز فـرو رفـتـه و شــاداب تـوئـی
آنکـه دل کـاشـت ولـی دلهـره برداشت مـنم

آنکـه هـرگز نگـشود دفتــر احـسـاس توئی
آنـکـه رویـای تـو را خـاطره پنـداشــت منم

آنـکـه کــافــر به دل مـومـن مـــن بـود
آنکه‌ هر شـعر تو را معـجزه انگاشـت مـنم

آنکه بر سـینه ی من خنـجر غم کوفت توئی
او که قـامـت بـه قـد تیـر برافـراشــت منم

او که در باغ غــزل گشــت و خرامید توئی
او که یک بوته در این باغچه نگذاشـت منم

او که عاقل شد و راه خودش جسـت توئی
آن که در مزرعه اش بذر جنون کاشـت منم

ایشالله خوب میشی خیلی زود

برای سلامتیت دعا میکنم

ای در دل من اصل تمنّا همه تو
وی در سر من مایهٔ سودا همه تو
هر چند به روزگار در می‌نگرم
امروز همه تویی و فردا همه تو

آمدی با تاب گیسو تاکه بی تابم کنی
زلف را یکسو زدی تا غرق مهتابم کنی
اتش از برق نگاهت ریختی بر جان من
خواستی تا درمیان شعله ها آبم کنی