ای جان
استارتر عزیزم ، تقریبا می تونم شرایط شما رو درک کنم ولی خواهش می کنم کم صبور تر باشید ، کاملا متوجهم که سخته ولی به خاطر همسرتون و فشاری کاری که روشون هست صبوری کنید
ایشون هم دلخوشی شون شما هستید
همسر بنده هم راننده هستن ، وقتی شب تشریف میارن منزل کوهی از خستگی روی شونه هاشونه ، من و همسرم طوری بودیم که حتی نون هم می بایست با هم بریم بخریم ، باور بفرمائید اونقدر این وابستگی زیاد بود و هست که همین باعث شده به خاطر خرید نون هم با هم بریم و لذت ببریم
ولی الان به خاطر حجم کاری شون و خستگی شون ، این فرصت ها از بین رفته
یه کوچولوی صبوری ، آرامش رو بر می گردونه به وجودتون
شک نکنید
مانا باشید