دلم داره میترکه..
من و همسرم یزد زندگی میکنیم هیچکس اونجا نداریم جز خدا
اومده بودیم مشهد که قراره برگردیم
از الان دارم گریه میکنم چون سکوت مطلق برام خیلی اونجا تنهام هیج راهی نیست دوستی همسایه ای !
آدم برونگراییم
بچه ندارم
دانشجوام مجازی
خیلی خیلی دلگیرم
عزیزم سخته داداش من ۲سال یزد کار میکرد خودش و خانمش و بچه هاش افسردگی گرفته بودن خداروشکر برگشت
ان شاءالله شما هم برگردید کنار خانواده
خب باهمبیرون برین . خرید گردش . منم غریبم ولی این حس ندارم
عزيزمممم منم ميخوام برم راه دور اسمون همه جا يه رنگه خيليا هستن مثل تو تو اين شهر خودشون مستقل شدن ب تنهايي الان عصر ارتباطاته سال ٢٠٢٠ بايه وات حال همرو بپرس بعدشم عادت ميكني منم دور ميفتم نميگم سخت نيس ولي سرنوشته همه جا شاد باش خارح از كشور كه نيستي يه شهر اونورتري شاد باش
عزیزم سخته ولی به خودت سخت نگیر حساس نباش الان همه ما تنهاییم با شوهرتی چی بهتر از این برو بیرون تفریح پارک خیابون گردی خودتو با تلوزیون کارای خونه و آشپزخونه کیک پری سرگرم کن وابستگی خوب نیس خودت اذیت میشی گلم رهاااااباش
