از بعضی از دوستام که چه پیشونی دارن چه شانسی دارن... عصبیم واقعا.. به خدا اهل همه چی بودن... نیتشون بد و پر حسادت ولی بهترین شوهر گیرشون اومده و همش این ور و اون ور و مسافرت... شاید بگید منم حسادت میکنم درسته واقعا... چون خودمو که مقایسه میکنم میبینم هر چی اهل هیچی نباشی بدتره
من کالسکه و صندلی ماشین بچهمو از بیبی لایف گرفتم، تا الان که خیلی راضیام. موقع خرید هم کلی سؤال داشتم، با حوصله راهنماییم کردن. مامکوزی و بیبی برزا هم دارن 🥰 اینم سایتشون، گفتم بذارم شاید به درد یه مامان دیگه هم بخوره:
بخدا منم مثل تو ما دوتا دوست بودیم بخدا من هرچقد همیشه سعی کردم با همه خوب باشم دلسوزی کنم با پسرا نپرم حتی دوران مجردی همه تو گروه ها چت و هزارتا چیز من هیچی میگفتم خدا میبینه خدا یکیو سرراهم قرارمیده خوشبختم میکنه و ... ولی دوستم با هزارتا پسر حرف زد با مرد متاهل دوست شد با پسر خونه رفد و رابطه برقرار کرد ۱۰۰تا داداشی داشت و.... الان شوهرش براش همه چی فراهم میکنه از شیر مرغ تا جون ادمیزاد نگید ظاهر و باطنش یکی نیس از جیک و پیکش خبر دارم من حسودیم نمیشه اما فکر میکنم چرا منم نباید خوشی میدیدم؟منی ک شب عروسیمم خیلی مظلومانه و ب ناحق کتک شوهر بی معرفتمو خوردم ک خوشی ندیدم...هعی...