چهارساله زیر یک سقفیم و قبلش هم دو سه سال عقد بودیم. تو این مدت پیش اومده که عصبانی بشه و من رو بزنه. البته بهم آسیب جدی نمیزد اما خوب روحم داغون میشد. همیشه بخشیدمش بعدش. در این چهارسال ازدواج در شهری غیر از شهر خونواده هامون بودیم. یک ماهه اومدیم شهر خودمون که البته قرار بود به زودی بریم جای جدید. خواهر من چون بالاخره سالها رفت و آمد کم بوده به خاظر فاصله، مدام با بچه هاش به من زنگ میزنن که بیا پیش ما، دیشبم زنگ زدن، شوهرم اخم کرد. و گفت اینها خودشون بیکارن به ما ربطی نداره ، منم عصبانی شدم و گفتم که بک ماه هستم و چه ایرادی داره و خلاصه حرفمون شد
یهو چون تو تخت دراز کشیده بودیم و آخر شب بود کوبید تو پشتم حین جر و بحث و بعد چونمو چند بار فشار داد که بلند حرف نزن. خودشم بلند حرف میزد.
خلاصه من قهر کردم. صبح خیلی تلاش کرد دلمو به دست بیاره و من قبول نکردم . یادم نیست دوباره چه بحثی شروع شد که قاطی کرد و رفت کتاب هاشو پاره کرد و زد تو گوش من. منم زدم تو گوشش. برای اولین بار اون زد و منم زدم. لباسشم پاره شد. بعد باورش نمیشد من این کارو کردم. نشست محکم میزد تو سر خودش. چنان محکم میزد که کبود داشت میشد. منم به زور دستاشو گرفتم که خودشو نکشه. خلاصه داد و بیداد وو..... ظهرم نهار دعوت بودیم خونه مادرش، خلاصه مادرش زنگ زد که چرا نیومدین. ما هم صورتمون رو شستیم و رفتیم. یهو شوهرم سر نهار زد زیر گریه
جلوی پدر و مادرش چنان گریه میکرد که شوکه شده بودن. مرد ۳۸ ساله
همش میپرسیدن چی شده که پا شد رفت تو اتاق، از من پرسیدن چیزی نگفتم. منم پا شدم رفتم تو یک اتاق دیگه
بعد نیم ساعت مادرش اومد دنبالمون که بریم نهار بخوریم. شوهرم برگشت گفت ، تقصیر بابونه ( یعنی من) نیست. تو کارم مشکلی پیش اومده
خلاصه برگشتیم خونه و الان هم بسیار حق به جانبه و تهدید میکنه و فحش میده
منم دوست ندارم برم خونه پدرم یا خواهرم. اونها فکر میکنن ما خیلی خوشبختیم. از طرفی دلم میسوزه غصه ام رو بخورن
نمیدونم چی کار کنم
عزیزم من متوجه نشدم
چرا زد زیر گریه؟
چرابری خونه بابات ؟ منطقی باهاش حرف بزن شایدازچیزی ناراحته
چرا شوهرت گریه کردد بهش بگو حالا میبینی هر سری من چی میکشم
هیچوقت نرو خونه پدرت. اونارو غصه دار نکن
سر سنگین باش...اگه حرفی زد جواب حرفشو بده..اونم خیلی آروم...هر بحثی رو آغاز کرد شما اصلا جوابشو نده...اصلا دهن ب دهنش نشو...سعی کن وقتی آرومه باهاش دوستانه حرف بزن...زندگیتون رو با جر و بحث بیخودی خراب نکنین...شما فقط نیاز ب آرامش دارین...مشکلتون اینه...خیلی متین و موقر باش...مثل ملکه رفتار کن...اگه بهانه ای نداشته باشه نمیتونه دعوا راه بندازه...چند روز آرامش رو تمرین کن...ب نتیجه میرسی...هر چقد خواست بذار داد و فریاد کنه...وقتی میدونی تهش جز اعصاب خوردی چیزی نیست بیخود خودتو عذاب نده...فکر کن یه طوفانه ک خودش میگذره و آروم میشه...چندبار ک اینجور کردی دیگه خودش خسته میشه و میبینه ک کارش نداری اونم سرشو میندازه پایین...اکثر بحثا ارزش شروع کردن ندارن
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز