به يک جايى از زندگى كه رسيدى ميفهمى رنج را نبايد امتداد داد، بايد مثل يک چاقو كه چيزها را مى برد و از ميانشان مى گذرد، از بعضى آدم ها بگذرى و براى هميشه تمامشان كنی.
-ویلیام فاکنر
خودم:رنج و غم مثل ی شی الوده به ایدزه وقتی وارد بدنت میش تموم بدنتو الوده میکنه وجب به وجب تنت این ویروس رو حس میکنن وقتی رخنه میکنه ب جونت خلاصی ازش میش یه رویا و میگی ینی میش این دردا و غم ها تموم شع؟!یا دلمون برای روزایی که بی دغدغه و سرخوش بودیم تنگ میش
حق میدم بعضی زخم ها و دردا اینقد سهمگین و ناگهانی هستن که ادم جا میخوره از طرفی یه فکرایی تو مغزت شب تا صبح جولان میده و شخم میزنه از طرفی سلولای تنت دارن درد اون زخمی که خوردیو تحمل میکنن
اما یه چیزیو تو زندگیم خیلی باور دارم اینکه ما ادما اینقد قوی هستیم اینقد قدرت تو ی جسم کوچیک و نحیفمون جا دادیم که اگ بخوایم حتی شده با ذهنمون میتونیم دنیارو زیرورو کنیم فقط کافیه درست و منطقی و تو زمان مناسب فکر کنیم
اینکه از اشتباه های تلخمون به عنوان تجربه نگاه کنیم و ازشون استفادع کنیم
اینکه ما میتونیم اگ بخوایم این رنج های بیخودی کع بالاخره چ برای ادمای بی ارزش زندگی چ هر اتفاقی به جسم و روحمون میدیمو تو یه نقطع تموم کنیم
باور کنید خیلیامون شب تصمیم گرفتیم و صبح دیگ به اون اتفاق کذایی فکر نکردیم و تمام
فقط ما به اون شب با خودمون کنار اومدیم واقعی و قطعی
ن ک با دیدن ی اتفاق مشابه اون دوباره زخمای کهنمونو بازکنیم و نمک بپاشیم روش
فقط کافیه بخوایم کافیه ارزش خودمونو بدونیم ،بدونیم که هیچ چیز باعث نمیش ک من بخوام خواب ارومو از خودم بگیرم ک تار موهام سفید ش ک به بیماری های نادر دچار شم
اکثر بیماری ها ریشه تو عصب دارن
ب خودمون رحم کنیم
ژینا نوشت🤍
