پدرمو چهار ماه پیش ازدست دادم بعد از اون یاد گرفتم که برای همه دعای خیر کنم زبونم به نفرین و دعای ناخیر برای دیگران باز نشه و خیلی موفق بودم چون سر یک جریان مادرم یک نفر رو که سالها پدرم رو اذیت کرده بود نفرین کرد و دقیقا همون سر خودم اومد و از اون جا تصمیم گرفتم تو هر شرایطی طرفمو واگذار کنم به خدا و نتایجش رو با چشمم دارم میبینم
بعضی آدمها حتی بعد رفتنشون هم عامل خوبی و خیر هستن
برادرم هم خیلی بد اخلاق بود و اصلا احساساتش رو بروز نمیداد اون هم بعد فوت پدرم تصمیم گرفته به قول خودش کاری نکنه که کسی بخواد حرف زشت به پدرم بزنه و خیلی عالی شده رفتارش
درسته پدرم نیست ولی قطعا دعاش برامون هست که اینقدر باعث تغییر ماها شده ...
