عشق هم... عشق های قدیم!!
مادرم می گوید آن روزها همه چیز خیلی سخت بود...
گاهی باید مدت ها برای یک تماسش منتظر میماندی
و روزها چشم انتظار یک لحظه دیدنش ، یک لحظه بوییدنش...
اما هر چه بگوید کم است از این انتظار شیرین!
می گوید خیلی از دخترهای هم نسلش حتی یارشان را تا لحظه ازدواج هم
نمی دیدند اما درست از همان لحظه که "بله"
را می گفتند انگار صد سال است او را میشناسند
می گوید آن وقت ها دوران آشنایی،یا نامزدی آنقدرها مرسوم نبود
اما تقریبا تمام دخترهای هم نسلش با
سنگ ها و پنجره ها خاطره دارند و این را با چنان ذوقی تعریف می کند انگار قند توی دلش آب می شود...
مادرم می گوید آن روزها همه چیز دور بود...دیر بود ،اما عجیب می چسبید!
اما ،این روزها چه...
این روزها که گوشی ها آمده ،اینترنت ها آمده
این روزها که هر کجای دنیا باشی تنها با لمس چند نقطه می توانی "دوستت دارم" را به گوشش برسانی
هر ساعت از شبانه روز که باشد با یک تماس میتوانی حالش را جویا شوی و از حالت باخبرش کنی...
اما، نمیدانم چرا برای هم طاقچه بالا
می گذاریم ،نمیدانم چرا هر کداممان منتظریم دیگری در عشق پیشقدم شود
نمیدانم چرا فاصله ها نزدیک شده
اما ...دل ها دور!
می خواهم بگویم عزیز من
بیا کاری کنیم که آن روز حرفی برای گفتن داشته باشیم...
مادرم می گوید همه چیز قدیمی اش با دوام تر است!
به نظرم عشق هم از این قاعده مستثنی نیست
بیا قدیمی وار عاشقی کنیم...
بیا بادوام باشیم !!
