خودکشی

نپرسیدم به چه دلیلی و چقدر محکم. پرسیدم چطور؟ یعنی با چه روشی؟! قرص؟ دار زدن خودت یا... ؟ البته منم قصد خودکشی دارم (نه به این زودی)، به همین خاطر زیاد به نظرم کار بد و اشتباهی نیست. ولی نمیدونم چرا وقتی مسئله ی خودکشی تو رو فهمیدم با خودم گفتم (چه حیف!). اما به نظرم خودکشی بخاطر مریضی زیاد عاقلانه نباشه. اگر یک دلیل عارفانه ی فلسفی و معنویِ خاص داشتی، بهت میگفتم حتما اینکارو بکن. واسه رستگاری خودت هم که شده. اما به هر حال انسان میتونه مریضی رو تحمل کنه. بازم خودت صاحب اختیاری (البته اگر هنوز زنده ای....) 

اولا که حلق آویز کردن خود با طناب (!!!) بسیار روش دردناک و پرمشقتی هست، به هیچ عنوان این روش رو برای شما که تحمل درد نداری توصیه نمیکنم. دوم اینکه واقعا مطمئن هستید که درمان نمیشی؟؟؟ چقدر به پزشک مراجعه کردی؟ تونستی عمل رو خوب پیش ببری؟ سوم اینکه "بدن تو فقط و فقط متعلق به خودت هست" تمام! تو حق داری با بدنت هرکاری میخوای بکنی، حتی میتونی نابودش کنی! با کمی تفکر متوجه میشی خدا کسی رو بخاطر خودکشی عذاب نمیکنه. تو خودت رو میخوای بکشی، خدا رو که نمیخوای بکشی! به هر حرفی مبنی بر عذاب آخرت (بخاطر خودکشی) توجه نکن. 

آها. معذرت میخوام، فکر کردم بخاطر بیماری هست. واقعا فکر نمیکنی زیادی زود باشه؟ هیچ لذتی از زندگی بردی اصلا؟؟؟!!! 

😑😑😑😑