در بازی زندگی یاد میگیری: اعتماد به حرف های قشنگ بدون پشتوانه، مثل آویختن به طنابی پوسیدست! یاد میگیری: نزدیکترین ها به تو، گاهی میتوانند دورترین ها باشند... یاد میگیری: آنقدر از خودت برای روز مبادا پس انداز داشته باشی، تا بتوانی یک روزی تمام خودت رو بغل کنی و بروی و در جایی که شنیده و فهمیده نشوی نمانی... یاد میگیری: دیوار خوب است سایه درخت مطلوب است اما هیچ تکیه گاهی ابدی نیست...