دلتنگی ،تنهایی و شاید انتظار...

چقدر درک شدن دلنشین است،

این که گاهی دوستی،همدمی،همراهی باشد

که تو را بفهمد،

و بداند ک تو همیشه همان عشق آرام و صبوری

که گاهی بی حوصله می شود،

داد و فریاد راه می اندازد و همه را بهم می ریزد،

این که کسی باشد که بفهمد بی حوصلگی هایت از دلتنگی ست،از سر خستگی...

و ب جای ناراحت شدن و اخم کردن،

حرف هایت را به دل نگیرد و با محبت آرامت کند،

خوب است کسی باشد که تو را بپذیرد و کنارت باشد،

با همه ی بدی ها و بی حوصلگی هایت،

با تمام اعصاب خوردی ها و غر زدن هایت،

و یادش نرود که تو همان خوب همیشگی هستی،

که فقط کمی خسته شده❤❤

تو نيستي و اين در و ديوار هيچ وقت...

غير از تو من به هيچ كس انگار هيچ وقت...

اين جا دلم براي تو هي شور مي زند

از خود مواظبت كن و نگذار هيچ وقت...

اخبار گفت شهر شما امن و راحت است

من باورم نمي شود، اخبار هيچ وقت...

حيف اند روزهای جواني... نمی شوند ،

اين روزها، دو مرتبه تکرار ، هيچ وقت...

بگذار من شکسته شوم ، تو صبور باش

جوری بمان هميشه که انگار هيچ وقت...

انتظار بهاره که بهار رو دل انگیز میکنه

اگر زمستون نبود بهار هم معنا نداشت!

دختر پاییز که باشی مهربان تر می شوی به یمن دلدادگی ،
به پاس برگ ریزان های بی وقفه .
دختر پاییز که باشی کافیست ، که عشق محصورت کند در تنهایی،
درهذیانهای نفس گیر!!!
درهذیانهای نفس گیر!!!
دختر پاییز که باشی می میری با سر سنگینی های عمدی ،
می میری با نگاههای سرد،
می میری ساده تر از همه !!!
دختر پاییزکه باشی باران برایت مقدس است،
و تو می دانی دختر پاییزی را باران افسون می کند
بی بهانه دیوانه اش می کند ،
دختر پاییز که باشی ساده عاشق می شوی ،ساده می میری ،
و ساده تر از همه ، جنون میهمان همیشگی عقلانیت توست .
دختر پاییز که باشی دل، به جان گرفتن از بهار نمی بندی و
می دانی سرشت پاییز آمیخته با جهنم است ،
جهنمی که انعکاس نیستی هاست .
دختر پاییز که باشی شیطان می شوی به معنای وسوسه !
و عاشق می شوی به معنای شیرین و فرهاد!!!
به گم شدن معنی باران ، در روزهای گره خورده به هوس های ناتمامشان ...
دختر پاییزی که باشی یاد می گیری وقتی بغض داری،
وقتی اشک می ریزی،
وقتی که به تنهایی با دنیا روبرو می شوی،
منتظر هیچ دستی نباشی، چرا که همه رهگذرند!!!
من دختر پاییزم....
دختر پاییز که باشی، همان دیوانه ای می شوی که هیچگاه عوض نمی شود!
همانی می شوی که آنقدر به یک آهنگ گوش می دهی تا از ترانه و ریتم آهنگش متنفر شوی...
همانی که تکیه گاه خوبی است، اما هیچگاه برایش تکیه گاهی نیست...هیچگاه!
همانی که کلی حرف دارد، اما....کلمه ندارد...
ساده می گویم ...
دختر پاییز که باشی همه ی آدم ها برایت غریبه اند .
دخترپاییز که باشی بودنت می شود من ،
دختر پاییز یعنی من !
همان که می شناسید ، یک جنون زده ی مهربان ...

این برگ‌های زردبه خاطر پاییز نیست که از شاخه می‌افتند❤


قرار است تو از این کوچه بگذری و آن‌ها پیشی می‌گیرند از یک‌دیگر برای فرش کردنِ مسیرت❤

گنجشک‌ها از روی عادت نمی‌خوانند،سرودی دسته‌جمعی را

تمرین می‌کنندبرای خوش‌آمد گفتن به تو❤

باران برای تو می‌بارد و رنگین‌کمان ایستاده بر پنجه‌ی پاهایش،سرک کشیده از پسِ کوه،تا رسیدنِ تو را تماشا کند❤


نسیم هم مُدام می‌رود و بازمی‌گردد با رویای گذر از بین موهای تو و دزدیدن عطرش❤

زمین و عقربه‌ی ساعت‌ها برای تو می‌گردندو من به دورِ تو

در هوای شورانگیز پاییز ؛ می شود مُرد برای تویی که گاهی دست هایت را توی جیبت می کنی و زیر باران و روی برگ های خشک خیابان ، قدم می زنی .
می شود مُرد برای تو ؛ وقتی پشت سنگر کلاه و شال گردنت شبیه فرشته هایی که سردشان شده ، پنهانی و هرم نفس های داغ و معجزه خیزت را به بی هواییِ خیابان های سرد و مه گرفته می بخشی .
برایت می شود مرد ؛ وقتی که گونه هایت از سرمای پاییز ، گلگون شده ، سرت را پایین انداخته ای و همینطور بیخیال و دلبرانه از کنار جدول های خیابان عبور می کنی .
خدا تو را در دوست داشتنی ترین حالتِ ممکن آفریده ،
و پاییز و من را برای دیوانگی ...
باید در دلِ خیابان های پاییز ، تو را دید ، بوسید ، عاشقت شد و برایت مرد ،
همین ! و دیگر هیچچچچچچ

شاید باورت نشود....
امروز....درست راس ساعت نبودنت....میان همهمه ی آسمان یاقوتی...
من با چشمهای خودم دیدم...
زمین هم پیر نیامدنت شده بود انگار  و من پا جای پای قدمهای نیامده میگذاشتم ومدام لب میزدم..."نیامدنت جهانی شده ونبودنت تعادل نامتوازن طبیعت سپید ونارنجی"...
و امان از نگرانی های مادر..... و زمزمه های ناتمامش...که...
....کفش هایت لیز است،پا نکوب...
لپ هایت گل انداخته....
لب هایت سرخ شده...
دستهایت یخ زده...
سینه پهلو میکنی....
و او چه میداند.... میان سپیدی گیسوان زمین قدم زدن و فکر کردن به لبخندهای پنهانی ات...تمام تنم را گرم میکند....
و میدانی...!!
میشود میان چله ی زمستان بایستی،دستهایت را سرمایی الکی بزند و تک تک سلول های تنت در فکر بودن کسی گر بگیرد....
و باور کن میشود میان چله ی زمستانی سپید هم گرم شد....خیلی خیلی گرم....
پاییز بی برگ این روزها...عجیب به دلم می چسبد....و شاید حتی...نگرانی های بیش از حد مادر....
فقط کافیست...."روزهایم....بوی آغوشت را بگیرد وناز بوسه هایت بر لپ های گل انداخته ام جا خوش کند"