با این که متحلم ..متهل..ولی خیلی تنهام شوهرم دوسم نداره ب زبون نمیاره ولی از کاراش میفهمم بهم محبت نمیکنه اهل حرف زدن نیس شوخیاش همش فحشه دعواهش همش قهرای طولانی خیلی خسیسه الان یک ماهه گوشت نداریم خوراکی ک دیگ بماند...لباس سالی یدونه مانتو وقتی مجلسی مهمونی باشه وحشت میکنم چون هیچ لباس نویی ندارم یا لوازم ارایشام مال قبل ازدواجمه ی هزاری تو کیفم ندارم جایی ندارم برم فقد خونه خاهرم هس که اونم دیوار ب دیواریم ماهی یکبار میرم اونم میگه فقد یک ساعت کسی میاد خونه از اقوامم میزاره میره و اخم میکنه دوس نداره هیچکس بیاد اصلا بیرون نمیریم ن مسافرت نه هیچی اینترنتم نمیخره الانم یواشکی اومدم بار اولمه بسته گرفتم اونم شوهر خاهرم برام شارژ ریخت ب اصرار خاهرم ی بچه یکساله دارم ب خاطر اون موندم تو این زندگی اما خیلی خستم هنوز بیست و یک سالمه ولی شبیه سی ساله هام بس ک گریه میکنم و غصه....ببخشید طولانی شد دلم خیلی پره
ان شالله خود خدا تو زندگیت یه تحول مثبت ایجاد کنه
چرا اخه؟پول نداره واقعا یا داره و نمیده بهت؟؟؟
غلط املایی ها نمیزاره رو موضوع اصلی تمرکز کنم برم دوباره بخونم بیام
نمون اگه میتونی جدا شو
وااای خیلی سخته باچنین مردی زندگی کردن
نمیشه بری سرکار؟
هیچ نکته مثبتی نمیبینم که بخوام نصیحتت کنم یا بگم بمون تو این زندگی
😢😢😢😢😢الهیییی عزیزم
عزیزم خب چرا خودت کار نمیکنی؟؟میدونم شوهرت نمیزاره اما تو خونه کار کن و خودت خرجه خودتو دربیار
باهاش جدی صحبت کن بهش بگو من دیگه نمیتونم این زندگی رو تحمل کنم مردا تا بعضی چیزارو بهشون مستقیم نگی متوجه نمیشن
کارت یاراته رو باسیاست ازش بگیر مثلا من هی میگفتم این یارانه برکت نداره و هی نمیدونم پولش چطوری خرج میشه اونم کم کم بهم دادش
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
-2 ثانیه پیش
5 ثانیه پیش
7 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز