مادرا یه سوال؟؟؟؟؟

من تا ابد در قبال بچه ام مسئولم.

از گوشت تنم میکَنم بهش میدم حتی اگه ۴۰ سالش باشه

به نظر من از همون لحظه تشکیل نطفه مادر و پدر مسئول هستند تا زمانی که زنده هستند . البته پدر و مادر من اینطوری نبودند .

پسر من یک سالشه و تا آخر عمر هر کاری که بتونم براش انجام میدم اگه دخترم داشته باشم بیشتر هواشو دارم واقعا نمیشه خودم سیر بخوابم ولی بچم نه . از وقتی ازدواج کردم هنوزم مامان بابام چیزایی که دوست داشتمو برام میخرن مثلا پسته بادوم برای خودشون بخرن برای منم میخرن و خیلی چیزای دیگه

والا پدر ومادر شوهرم مجرد بود مسئولیتی درقبالش نداشتن هنوزم ندارن...اصلا براشون مهم نیس..چجوری پدر ومادر میتونه اینقدر بیخیال بچش باشه...من ک تاعمر دارم هوای بچمو دارم

مسوول زندگیشون تا آخر عمر نیستیم وقتی ازدواج میکنن دیگه مسوول نیستیم اما مراقب هستیم یعنی تو مشکلاتشون راهنمایی میکنیم یا کمک مثلا خودمن شوهرم به لطف این دولت و ریس جمهورش نه خونه داره نه ماشین ولی بابام لطف کرده خونه قبلیشو که میداده دست مستاجر داده دست ما بدون اجاره 

من سعی میکنم بچه ام رو مستقل تربیت کنم

اما اگر هروقت مشکلی براش پیش بیاد تا جایی ک از دستم بر بیاد کمکش میکنم 

تاجایی که بتونم اره اما اون کسی که مثلا بادخترم ازدواج میکنه هم باید ادم مسعولیت پذیری باشه وگرنه اصلا شوهرنکنه بهتره