صمیمیت ممنوع

سلام عزیزم. آره. کلا مبحث کار کردن روی خودمون هست برای اینکه با عدم صمیمیتمون دیگران را کنترل کنیم.

عالی بود، مرسی. من هم کلا پیجم رو از حالت عمومی به خصوصی تبدیل کردم. پست گذاشتنم رو هم قطع کنم تا کلا محتواش رو از خاطره نگاری به تولید محتوا سوق بدم.

سلام عزیزم. زیاد قاطی نشو. کمک میکنی یک کاری باشه تنهایی. زیاد باهاشون مشارکت نداشته باش که روشون بهت باز بشه و هی بگن اینو بده، اونو بده، اینو بیار و بحث های بعدش که تو غذارو اینطوری کردی، تو انداختی، تو شکستی. خواستی ظرف بشوری دوتایی نایستید. بگو من میشورم تنها، خسته شدم نفر بعدی بیاد. چون هر کار مشترکی صمیمیت و حرف میاره.

هیچ کدوم اینها مشکلی نداره عزیزم. فقط کافیه وقتی لباست نامناسبه از اتاق نیای بیرون. یا معذب بشی. یا ناراحت بشی. یا قانون بگذاری برای همسرت.

همیشه قرارتون این باشه که همسرت درو باز کنه. یا قرار بگذارید، یا نشون بده دستت بنده. بگو با من کاری ندارن. خانواده تو هستند. و نرو جلوی در. اونها به هوای تحویل گرفتن تو میان دم در که یک رو ببینن و بیان تو. صمیمی نشو.

باز مثال بزن شرایط مختلفتو، دوستان و من کمک می کنیم.

سلام عزیزم، خواهش میکنم. انشالا هر جا هستی موفق باشی.

سلام عزیزم. مطابق میل اون رفتار نکن. مطابق میل خودت رفتار کن. ناراحت میشه که بشه. عدم صمیمیت میتونه خیلی زود دیگران رو سر جاشون بشونه و کم خطرترینه. به فرض که ازت ناراحت بشه و بره مستقیم به همسرت گله کنه. چی میخواد بگه؟ خانم با من صمیمی نیست؟ هر کی بشنوه میگه چه بهانه ها. چه اداها.

همسرت هم اگه گفت با مادرم صمیمی باشه، برو، بیا، بهش بگو والا حرف مشترک ندارم. والا میخوام احترام ها حفظ بشه. 

عالی بود، مرسی. منم یک خاطره میگم. من هم در کل آدم صمیمی و زودجوشی هستم. هر وقت جایی میرم با همه بگو و بخند دارم. این مدت من هم در حال تمرین هستم با شما. این دفعه که میخواستم برم آرایشگاه گفتم این یک تمرین هست برای عدم صمیمیت و زودجوش نخوردن. هر دفعه میرفتم کلی سلام و سلام و سلام و احوال پرسی همه. یعنی از لحظه ی ورود خودمو معرفی میکردم که من آدم زودجوشی هستم، با من ندار باشید.

اونها هم سوال پشت سوال. شاغلی؟ بچه داری؟ شوهرت چکاره است؟ این دفعه چند نفر ازم سوال کردن، وقتی سرد جواب دادم دیگه پی اش رو نگرفتن.

همیشه آرایشگاه رفتنی از کاری که انجام میدادم کلی ذوق میکردم و تشکر میکردم. اینبار اصلا به روی خودم نیاوردم و گفتم آخر سر موقع رفتن یک تشکر میکنم. دیدم همش دنبال اینن که من کاری که انجام دادن رو تایید کنم یا اثری از رضایت ببینن. برام نسکافه آوردن، تخفیف دادن و آخرش هم گفتن باعث افتخار ما بود که شما اینجا تشریف آوردید.

دیدم نه بابا، جواب میده عدم صمیمیت. بیخود نیست خیلی ها سرد و خشک و غیر صمیمی ان، خیرش رو دیدن.

سلام عزیزم. عالی از کارهات بیشتر تعریف کن برامون. یکی از آشناهای ما، زیاد دختر خاصی نیست. شاید ده درصد از جاری هاش بالاتر باشه. اما چنان خودشو کنار کشیده و مدام میگه اینها هم اندازه من نیستن که گاهی من تعجب میکنم. اون وقت بعضی هامون هفتاد تا هشتاد درصد بالاتریم از اقوام همسر، اما همچنان از ترس اینکه بهمون نگن خودش رو میگیره، خودمون رو همسطح اونها میکنیم.

این یک کلک هست، مارو ترسوندن از اینکه تنها بمونیم. در واقع میترسن که ما تحویلشون نگیریم، برای همین تحویلمون نمیگیرن تا خودمون رو بشکنیم و بریم سمتشون.

از کنار کشیدن از اقوام همسر تنها نمی مونید. این همه دوست و رفیق و آشنا و فامیل خودی که دیگه نوبت به اونها نمیرسه.

در همین راستا من لفظ "جان" را از کنار اسم همه شون برداشتم و لفظ خانم رو میگذارم. تعجب هم میکنن، اما برام مهم نیست. همین تعجبشون یعنی میرن دوباره رابطه را برای خودشون بازتعریف میکنن. میگن چی شد؟ مثلا تا دیروز آتوسا جان بودم، یکهو شدم آتوسا خانم؟؟؟؟

همین کار به ظاهر کوچیک براشون یک پیام بزرگ داره. یکم عقب میشینن.