صمیمیت ممنوع

سلام. بله منظورم عوض کردن روش تربیت همسرمون بود. خیلی ممنون. 

بانوی عزیز ازاین جملتون یاد واقعیتی افتادم خانمی رومی شناسم که معمولا درجمع مرتب همسرش روبزرگ می کنه وتعریفهای انچنانی، ولی اقااصلا توانمندیهای خانمش رونمی بینه ودرجمع های فامیلی شوخی هایی می کنه باخانمش که تحقیرامیزه،به نظرمن ادماروبه حدی باید بزرگ کرد که ازخودت بزرگترنشن

بانو جان امروز تاپیک هم زدم راجبش دررابطه با شوخیای دم دستی و فحشای ک مادرشوهر و خواهر شوهر میگن واظحار میکنن ک شوخیه و میخندن چ واکنشی داشته باشیم دیگه کم اوردم واغن😣

با شماره ۶ صد در صد موافقم. مادر من هم اینو میگه که اگه تو  رو زود باردار نمیشدم صد در صد طلاق میگرفتم.

سلام کسی نیست

طناز جون چقدر کیف میکنم از خوندن تغییر و تحولاتتون😍

اینکه رقابت با خواهرشوهرتون رو گذاشتین کنار رو میشه بیشتر راجع بهش بگین چون احساس میکنم من و خواهرشوهرم هم چون هم سنیم ناخواسته وارد بازی رقابت خودمون و اطرافیان شدیم

سلام عزیزم

من با تاپیک شما زیاد موافقت نیستم

میشه هم خوشرو و خوشبرخورد بود هم اجازه ی دخالت نداد

من هم با زنداداشام خیلی خوبم هم با خواهر شوهرو جاری و مادر شوهرم

نه دخالت میکنم و نه اجازه ی دخالت میدم

البته اونا هم اهل دخالت نیستم

من از مسائل خصوصیم صحبت نمیکنم حتی با دوستام

مسئله خصوصی خصوصیه

ولی با همه خوش برخورد هستم مگر آدمی ک فضول باشه یا اخلاق خاصی داشته باشه ک نخوام از حدش تجاوز کنه

ب نظر من نمیشه این نسخه رو برای هم پیچید

باید اول درست انتخاب کرد و با مردی ازدواج نکرد ک خانواده بدجنسی داره

ولی دلیلی نداره انقد خودمونو جدا نگه داریم

هر چیزی ب حدش

اگه اینطور باشه فردا پس فردا مشکلی باشه هم نمیتونی ازشون کمک بخوای

و بچه ها هم فقط خانواده چند نفره خودمونو دارن و با عمه و خاله و بچه هاشون دوست نمیشن

ب نظرم هرکسی باید متناسب با خانواده و اطافیانش رفتار کنه 

و این حجم از عدم صمیمیت با خانواده ای ک واقعا شعور و سواد دارن و حد خودشونو میدونن و مهربونو خوش اخلاقن اصلا درست نیست

ممنون عزیزم

بله حتما

ببین عزیزم من ۳ تا خواهرشوهر دارم که اوایل ازدواج همسرم و خانواده ش زیادی با من مقایسه شون می کردن

مثلا خواهرشوهر بزرگم ۱۶، ۱۷ ساله ازدواج کرده و طبیعتا بسیار پخته تر و باتجربه تر از یه تازه عروس بود ولی اونا دائم سیاست مداری و موفقیت هاشو به رخم می کشوندن و غیر مستقیم می فهموندن ما می تونیم تو نمی تونی!!!

الان که بهش فکر می کنم می بینم مزخرف ترین مقایسه ی عمرم بود.

خواهرشوهر دومم زیادی کار می کنه. میاد خونه پدرش همیشه پای سینکه و درحال کار کردنه، مهمونی هم که می رفتیم باز این نمی نشست و همیشه در حال کار کردن بود. از ۷ روز هفته ۶ روزش خونه پدرش بود و دخترش اکثرا خونه پدرشوهرم برا همینم همیشه خونه ش مرتب و منظم بود چون نه مهمون داشتن نه خونه می موندن. اون وقت منه تازه عروسو توی تمیزی خونه و مرتب بودن و کار کردن مقایسه می کردن! خب منم تمام زورمو می زدم که کم نیارم. منم میرفتم مهمونی کمک میدادم. خونه پدرشوهرم کمک می دادم. خودمو به آب و آتیش می زدم تا خونه م تمیز و مرتب باشه درحالی که من شاغل بودم و اون خونه دار!!! دیدم دیگه چیزی ازم نمی مونه. همش کار کار کار

خونه خودت کار کن، خونه پدرشوهر کار کن، مهمونی هم که میری کار کن تا از فلانی عقب نمونی!

که وقتی شروع کردم به دوس داشتن خودم، دست از همه ی این کارا کشیدم. الانم خونه م تمیزه و مرتب البته گاهی هم شلوغه و نامرتب ولی دیگه تحت هیچ شرایطی نه اجازه ی مقایسه شدن به کسی میدم نه خودم خودمو مقایسه می کنم نه برام مهمه که اون چیکار می کنه!

خواهرشوهر سومم که تقریبا هم سنیم و مجرده خیلی به لباس و ظاهرش میرسه. خب خودش شاغل بود و درآمد خوبی داشت اون وقت اوایل ازدواج منو که دستمون خیلی خالی بود نه خودم شاغل بودم نه همسرم تازه مایحتاج زندگیمونم خانواده ها کمک می کردن، با این دختر مقایسه می کردن. می گفتن بلد نیستی لباس بپوشی، سلیقه نداری و ... منم تمام زور خودمو میزدم که نظرشونو عوض کنم که نه این طور نیست! منم هرچی کار می کردم خرج لباس می کردم تازه هیچ وقت هم ته دلم راضی نبودم. همسرمم زیاد از ظاهرم عیب می گرفت. مانتوت قشنگ نیست! این شلوار چیه! من فقط لباس پوشیدنه خواهرمو قبول دارم برو ازش بپرس تا راهنماییت کنه! چه روزای سختی بود!!!

اما از وقتی به خودم اومدم با خودم گفتم تو یه گوهر نابی که در نوع خودت بی نظیری، تو اندامت عالیه پوستت سفیده موهات بلونده و بلند، ظاهرت هم منحصر به فرده، از طرفی تو دختری نیستی که خودنمایی کنی و نیازی نداری با لباس جلب توجه کنی. پس برای خودم یه نامه نوشتم و رسما خودمو از این رقابت بی سرانجام بیرون کشیدم.

شاید باورتون نشه این روزا هر جایی پامو بذارم امکان نداره از طرف دوست، فامیل و همکارانم مورد تایید قرار نگیرم. حتی گاهی برای مادر همسرم روسری یا لباسی هدیه می خرم خانواده همسرم خوش سلیقگی منو تحسین می کنن و از اون روسری یا لباس توی مجالس و مهمونی های خاص استفاده می کنن. 

همسرمم دیگه هیچ وقت منو مقایسه نکرد! هیچ وقت! چون از درون خودم خودمو تایید می کنم. چون نیازی به رقابت نمی بینم چون فقط طبق میل و سلیقه ی خودم لباس می پوشم و منحصر به فرد بودنمو نشون میدم.

به نظر من اگر دنبال معجزه توی زندگیتون می گردین فقط کافیه خودتونو دوس داشته باشین.

من یادمه یه زمانی همه بهم می گفتن مگر اینکه معجزه بشه تا زندگیت درست بشه وگرنه غیرممکنه بتونی این مرد و خانوادشو تغییر بدی! ولی خب من موفق شدم هرچند هنوزم میگم اول راهم و هنوز خیلی مونده تا به چیزی که میخوام برسم.

سلام بانو ارتمیس 

خوب شد اومدین. منتظرم نظرتان را بدونم.