«شعر٧»

غریب آقام 😭

تورو کشتنت یه عده نا نجیب آقا

بمیرم که موندی بی حبیب آقا

توی قتلگاه پیچیده عطر سیب آقا

حاج حسین سیب سرخی 

درسته 

اهان من همون تو ذهنم بود 🤗

غزل امواج گیسویم به روی شانه های تو 

که چون تصویری از یک رود بر کوه دماوند است... 

نامت را بر زبان می‌آورم
دریا بر من گسترده‌تر می‌شود
دریایی که ادامه گیسوان توست
کلامت را سرمه چشم می‌کنم
آفتاب و ماه و ستارگان را
در آب‌ها می‌بینم‌
می‌خوانمت
موجی بلند به ساحل می‌دود و دست می‌گشاید
صدفی پلک می‌زند
و تو در گیسوانت می‌تابی

از هر چه می‌رود سخن دوست خوشترست

پیغام آشنا نفس روح پرورست

هرگز وجود حاضر غایب شنیده‌ای

من در میان جمع و دلم جای دیگرست........

سعدی 

هر شب به تو با عشق و طرب می‌گذرد

بر من زغمت به تاب و تب می‌گذرد

تو خفته به استراحت و بی تو مرا

تا صبح ندانی که چه شب می‌گذرد

هم نظری هم خبری 

هم قمران را 

قمری 

هم شکر اندر شکر اندر 

شکر اندر شکری... 

نه عوض نکنید 

اهنگ و بگیدلطفا 🙏😢

تویی که ناب ترین فصل هر کتاب منی

شروع وسوسه انگیز شعر ناب منی

من آن سکوت شکسته در آسمان توام

و تو درآمد دنیا و آفتاب منی

چقدر هجمه ی تشویش بی تو بودن ها

تویی که نقطه ی پایان اضطراب منی

برای زندگی ی بی جواب و تکراری

به موقع آمدی و بهترین جواب منی

روان در اوج خیالم چو رود می مانی

همیشه جاری و مانا در عمق خواب منی

نفس پس از گذرت از حساب می افتد

و تو دلیل نفس های بی حساب منی

رها مکن غزلم را همیشه با من باش

که ختم خاطره انگیزه شعر ناب منی

💎💎💎💠♣️

میخواستم فقط 

      موهایش را ببافم

عشق؛ 

             اتفاقی به دستانم 

                                    پیچید...‌..

گاهی از کوچه معشوقه خود میگذرم 

تا به دیوار و درش تازه کنم 

عهد قدیم.....

شهریار

برایم کتابی بخوان

کتابی که هر واژه‌اش عطر مخصوص دارد

و هر صفحه‌اش ابتدای بهار است

و هر فصل آن، شاخه‌ای از رسیدن

کتابی که بوسیدنت را

به باران بدل می‌کند

و خندیدنت را

به دریای آرام...

برایم کتابی بخوان با سرانگشت‌هایت

کنار تو تنهاتر شده ام 

از تو تا اوج 

زندگی من گسترده است 

از من تا من 

تو گسترده ای 

با تو برخوردم 

به راز پرستش پیوستم 

از تو به راه افتادم 

به جلوه ی رنج رسیدم...