من نمیدونم چرا باید خودم رو اذیت کنم تا یه آدم رو نگه دارم توی زندگیم. اصلا موندنی که همهچیش با درد و رنج باشه بهتره که نباشه. من بودن کسی رو میخوام که یه چیزی بهم یاد بده، یا حداقل بخواد یه چیز جدید یاد بگیره. نه اونی که حاضر نیست عقاید کهنهش رو بذاره کنار. آدمی که بتونه من رو آزار بده و شب راحت بخوابه، نه تنها توی زندگیم، بلکه توی قلبمم جایی نداره.
کپی#
در اخرم مث همیشع چند کلام از خودم کاش هممون اینارو سر لوحع زندگیمون قرار بدیم
و یاد بگیریم عشق هر چقدرم خوب ک باشع ک از نظر من اصلا خوب نیست و پر از درد و رنجع
وقتی اذیتت میکنع وقتی تو رو از خود درونیت دور میکنع و ب جای اینکع شاد ترت کنع غمگین ترت میکنع
ب جای اینکع ب عرش برسونتت و راه درستو سر راهت قرار بدع میکشونتت پایین تر و تو ی منجلاب افکار غلط ی ادم غرق میکنع بهترع
از تنت بکنی وبندازی بیرون
بنظر من ادم باید با یکی باشع ک تو قدم اول رفیقش باش کنارش حس امنیت و راحتی داشتع باش
وقتی از عالم و ادم دلگیرع اولین کسی ک برا حرف زدن انتخاب میکنع اون باش
وقتی اشکش میریزه دستای اون پاکش کنع
ن ادمی ک ب بالا پایین شدن هورموناش بگع عشق و با هزارنفر بگردع و حس افتخارم داشتع باش
بنظرم این فرهنگای غلطو جا نندازیم هر چند ک روز ب روز اوضاع دارع بدتر میش
بازم عذر اگ پرت بود 🤙🏻