آرامش

اینکه پول کافی توی جیبم داشته باشم 

خدمتکار ناهار شام آماده کنه 

شوهرم کنارم باشه و آروم باشه 

سالم باشیم

درسم رو بخونم....دیگه خیالم راحت میشه

هوا افتابی باشه خونه تمیییز باشه بچه ها دعوا نکنن ناهار بریم بیرون شهر بعد از طهر با خواهرم بریم خرید بچه ها بعد از ظهر بخوابن بتونم دوش بگیرم تو حیاط فرش پهن کنم بشینیم عصرونه بخوریم با همسر جان بریم ی چیزی بخریم

کسی رو اعصابم پیاده روی نکنه که شانس بدم خواهرزاده ام تازه زدآرامشمو گرفت بچه هم انقد وحشی ما بچگیمون چقد مظلوم بودیم خدایا 

خودم....این که نکات مثبت رو در بیارم...

به طور کلی سلامتی خودش بزرگترین دلیل برای آرامشه...اگه به طور نسبی سلامت هستی...بهانه ایی برای آرامش نداشتن...نداری...

اما همه چیز نسبیه...اگر ایده آل گرا باشی...این مساله سخت ترم میشه...

برای هر چیز حدی گذاشتم...مثلا...مالی...وقتی برای یک ماه محتاجه کسی نشدم تا زندگیم بگذره...یعنی ارامش نسبی رو دارم...با وجود اینکه از خیلی از خواسته اام گذشتم...ولی حداقل ها رو رو داشتم...