توی سرنوشت به جبر معتقدین یا به اختیار؟!
واقعا خودم بدجوری گیجم توی این مسئله نه می تونم به جبر صد در صد معتقد باشم در این صورت تکلیف و عذاب و ثواب خداوند بی معنا میشه ...
نه می تونم به اختیار صد در صد معتقد باشم در این صورت هم اینکه نوعی استقلال برای انسان ایجاد میشه که انسان توی امور طبیعت دست داره و این خودش به نوعی شرک به خداست...
واقعا کدومش درسته؟!🤔🤔🤔
من به بهترین خودم بودن و سالم زیستن معتقدم
برام مهم نیست که مجبورم یا مختار
مهم اینه که الان تو زندگی هستم و میخوام جوری زندگی کنم که به خودم یا به کسی آسیب نرسونم و لذت هم ببرم و بیهوده هم زندگی نکنم و سعی کنم هر چقدر امکان داره تجربه کنم
هر دو
طبق گفته اهل بیت لاجبر و لاتفویض بل امر بین الامرین
نه جبر مطلقه نه اختیار مطلق بلکه چیزی مابین این هاست
من ب سرنوشت و این خزعبلات اعتقادی ندارم
همه چی دست خودمونه مگر خلافش ثابت بشه
هیچکدوم
تقدیر و انتخاب صحیح یا انتخاب غلط
من تقدیرم این بود انتخابم اشتباه باشه و دست شوهرم و خانواده ش برای خیلیا رو بشه من جمله خودم
و باز تقدیرم این بود که یاد بگیرم برای زندگی باید تلاش کرد جنگید و انتخاب صحیح انجام داد حتی گاهی اوقات با مشاوره
ترکیبش به نظرم هس نه کلا بی اختیاریم نه اختیار کامل انتخاب ازدواج و راه زندگی خودمون انتخاب کردیم اما پدر ومادر و قیافه و اینارو که ما انتخاب نکردیم
به نظرم بی اختیاریم چون هرکاری کردم نتونستم از سرنوشت تلخم فرار کنم و هروز دارم زجر میکشم
بعضی چیزا سرنوشت آدمه نمیشه جلوشو گرفت مثل مرگ
