عشق پنهانی

راستش من دختر زیاد زرنگ و مارمولکی نیستم ولی خب احمق هم نیستم. نه شماره دادم بهش. نه عکس. عکس مخفی فقط دادم بهش. میدونم مجازیه و ممکنه نتیجه نگیریم ولی خب میخوام تجربه کنم ومثل قدیما با اولین پسری که دیدم ازدواج نکنم. در ضمن اگه اگه جدا بشیم میتونم فراموشش کنم. دوسال پیش یکیو فراموش کردم. در ضمن این اولین رابطه من با پسرا هستش. 

الان تو شرایط روحی بدی هستم و کلی مشکل روحی دارم. به همین دلیل نمیتونم ولش کنم. چون بودنش بهم قدرت میده و تنها شادیم وقتیه که با اونم. چون هیچ ارزش و احترامی تو خانواده نیست. با این که 19 سالمه ولی هیچ هویتی برام قائل نیستن تو خانواده

19

قراره کنکور بدم. ولی خب حتی قبل این ماجرا هم یه حالتی مثل افسردگی داشتم و نمیتونستم درس بخونم. باز الان یکم اعتماد به نفسم بیشتر شده. فقط پنهونی بودنش اذیتم میکنه. اگه نه مشکل یا خطر دیگه پیش نمیاد. چون مجازیه و هیچ آتویی ندادم دستش. در ضمن پسره دورگه هست و روشنفکرتر از ما هستش. و دخترای زیادی دور و برش بودن و..  و از من هم بهش سودی نمیرسه.فقط چت میکنیم اونم خیلی کم. به نظرم اگه دوسم نداشت واقعا. بیخیالم میشد