«شعر4»

هوای بی تو پریدن
نداشتم ،آری

بهانه بود همیشه
شکسته بالی من ...!!

👤محمد علی بهمنی

کس ندانم که در این شهر گرفتار تو نیست

هیچ بازار چنین گرم که بازار تو نیست 

گفتی چه خبر...؟
از تو چه پنهان خبری نیست

در زندگی ام...
غیر زمستان خبری نیست...!!

👤امید صباغ نو

ماهیان روی خاک و ماهیان روی آب
وقت مردن؛

ساحل و دریا چه فرقی می کند...

👤 فاضل نظری

فراموش کردن
کسی که
دوستش داری

مثل بخاطر آوردن
کسی است
که هرگز او را ندیدی...!

وقتی که تو جانان منی …غصه چرا

یا زمانی که تو در جان منی …غصه چرا

.

غصه آندم بخورم یاد تو از یاد رود

تو که همراه من و آنِ منی …غصه چرا

.

غصه آن‌دم بخورم چهره‌ات از یاد رود

همچو یک قافیه از خان منی …غصه چرا

به خیال من خسته نگه‌ات دنیایسیت

به نگاهم که تو مهمان منی …غصه چرا

.

تو که یک خنده کنی غصه‌ی من پر بکشد

تو که تک دلبر خندان منی …غصه چرا

.درد من درد جداییست چه پنهان از تو

تو که دنیایی و درمان منی …غصه چرا❤❤🌷

عشق پرنده‌ای است محبوس
و بسیار مشتاق پرواز
در قفس یاد تو

رهایش کن…
اگر پرید و دل‌تنگ شدی
یا ماند و دل‌شاد شدی
بدان که عاشقی…
شاد باش
که سهم او
آشیانه‌ای دیگر است
و تو پیروز آزمون عشق!

امان از هنگامی که پر زد و
از او بیزار شدی…
تو
عاشق…..
نبودی❤❤😔

تو که شبها به خیالم پر پرواز منی

روز من شب شده اینک مرا غصه چرا

بداهه

به کسی که دوستش داری بگو که چقدر بهش علاقه داری

و چقدر در زندگی براش ارزش قائل هستی

چون زمانی که از دستش بدی

مهم نیست چقدر بلند فریاد بزنی

او دیگر صدایت را نخواهد شنید🌷🌷🌷

‍‍فریاد را همه می‌شنوند، 

هنر واقعی شنیدن صدای سکوت است.🌹🌹🌹

یک روز رسد غمی به اندازه کوه
یک روز رسد نشاط اندازه دشت
افسانه زندگی چنین است گلم
در سایه کوه باید از دشت گذشت 

مجتبي كاشاني

ترنم از تو ،ترانه از من،نوای عاشقانه از من

ستاره از تو،شراره از من،کشیدن زبانه از من

نشستن از تو،شکفتن از من،به آرزوی خود رسیدن
تبسم از تو ،تبلور از من، نگاه عاشقانه از من

گذشته عمرم، در انتظارت،رسید فصل برگ ریزان
ططاول از تو،تحمل از من، و پیکرکمانه ازمن

کجا بگردم،تو را بیابم،که دوری از تو را نتابم
نهانی از من،نخوانی از من،سلام بی نشانه ازمن

❤❤

سهم من از تو قفسی است 

که وقتی از درد فراق خود را به در و دیوار ان میزنم

پرهایم پرهای به جا مانده ات را عاشقانه میبوسند

ومن ارام میشوم

بداهه

اما تو

“هیچ” بودی و دیدم هنوز هم

در سینه

“هیچ” نیست بجز آرزوی تو …!

جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای

نی غلطم، در دل ما بوده‌ای

دوش ز هجر تو جفا دیده‌ام

ای که تو سلطان وفا بوده‌ای

آه که من دوش چه سان بوده‌ام

آه که تو دوش که را بوده‌ای

رشک برم کاش قبا بودمی

چونک در آغوش قبا بوده‌ای

زهره ندارم که بگویم تو را:

«بی من بیچاره چرا بوده‌ای؟!»