دشت خشکید و زمین سوخت و باران نگرفت
زندگی بعد تو بر هیچ کس آسان نگرفت
چشمم افتاد به چشم تو ولی خیره نماند
شعلهای بود که لرزید ولی جان نگرفت
جز خودم هیچ کسی در غم تنهایی من
مثل فواره سَرِ گریه به دامان نگرفت
دل به هر کس که رسیدیم سپردیم ولی
قصهیِ عاشقی ما سر و سامان نگرفت
هر چه در تجربهیِ عشق سَرَم خورد زمین
هیچ کس راه بر این رود خروشان نگرفت
مثل نوری که به سوی ابدیت جاریست
قصهای با تو شد آغاز که پایان نگرفت
دخترک خنده کنان گفت که چیست
راز این حلقه ی زر
راز این حلقه که انگشت مرا
این چنین تنگ گرفته است به بر
**********************
راز این حلقه که در چهره ی او
اینهمه تابش و رخشندگی است
مرد حیران شد و گفت :
حلقه ی خوشبختی است ، حلقه ی زندگی است
**********************
همه گفتند : مبارک باشد
دخترک گفت : دریغا که مرا
باز در معنی آن شک باشد
سالها رفت و شبی
**********************
زنی افسرده نظر کرد بر آن حلقه ی زر
دید در نقش فروزنده او
روزهایی که به امید وفای شوهر
به هدر رفته ، هدر
**********************
زن پریشان شد و نالید که وای
وای ، این حلقه که در چهره ی او
باز هم تابش و رخشندگی است
حلقه ی بردگی و بندگی است!
🌻🌹🌹🌻
همه آرام گـــرفتند و
شب از نیمه گذشت؛
آنچه در خواب نشد،
چشمِ من و فکرِ تو بود...!
| سعدی |
خیلی هنر کنم ؛
یاد بگیرم ؛
بی تو نفس کشیدن را ...
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستجدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
