«شعر4»

گاهی وقت‌ها، سخت مشغول تو می‌شود دلم!

هوش و حواسم را می‌گیرد و مرا از زمین می‌برد و از زمان...

و یک سوال مدام زمزمه می‌شود در ذهن و قلب من!

یک سوال که در من به تکرار می‌نشیند...

آیا تو نیز به من می‌اندیشی؟!

نه! نگفتم دوستت دارم ولی جانم تویی

خالق هر لحظه از این عشق پنهانم تویی

با نگاهت داغ یک رویای شیرین بر دلم-

می‌نشانی تا بفهمم حکم ویرانم تویی

بی‌قراری می‌کند در شعر هم رویای تو

باعث بی‌تابی چشمان گریانم تویی

آمدی تا من فقط مومن به چشمانت شوم

«ربّنا و آتنا»ی بین دستانم تویی

عشق ِ دورم از کجای قلعه ام وارد شدی؟

که ندیدی در حریمم، ماه و سلطانم تویی

درد یعنی حرفی از نام تو در این شعر نیست

من غلط کردم نگفتم! دین و ایمانم تویی

نه زلیخا هم نمی‌فهمد همین حال مرا

تا جهنم می‌روم حالا که شیطانم تویی

در غزل‌هایم شکستم، ذره ذره... راضی‌ام

منزوی باشم، نباشم،حرف پایانم تویی

تا قیامت در میان سینه حبست می‌کنم

تا قیامت حسرت چشمان حیرانم تویی

#پویا_جمشیدی

🌿||

چیست در بازی آن ابر سپید

روی این آبی آرام بلند

که تو را می‌برد

این گونه به ژرفای خیال...♥

فریدون مشیری ❤

جانِ دل !

باور كن من هم دوست دارم ،

جمعه ها آرامتر نفس بكشم ؛

چاي زعفران دم كنم، با چند دانه هِل

و با خيالي آسوده تكيه كنم به ديوارِ خيالت !

فكر كنم ، فكر كنم ، فكر كنم ....

و لا به لايِ دريايِ دلتنگي هايم ؛

ناگهان بيايي و بگويي :

هفته بدونِ منِ سختي بود جانم ،

"جمعه‌مان" بخير ....!

🤪🤪🤪

به سینه تا نفسی هست

بی قرار توام ...

"فریدون مشیری"

به من مى گفت:

چشم هاى تو مرا به این روز انداخت.

این نگاهِ تو کارِ مرا به اینجا کشانده.

تاب و تحمل نگاه هاى تو را نداشتم.

نمى دیدى که چشم بر زمین مى دوختم؟"

به او گفتم:

در چشم هاى من دقیق تر نگاه کن!

جز تو هیچ چیزى در آن نیست...

"بزرگ علوى "

(از رمان چشم هایش)

گل نرگس !

ناگهان ؛ باز دلم ، یاد تو افتاد ، گرفت...

شانه کن زلفِ غزلهای پریشانِ مرا

تازه تر  کن عطش  ِروحِ پشیمانِ مرا

ای فروزان تر از آشوبِ غزلجوشیِ من !

شعله تر کن نفس  ِگرم  ِغزلخوانِ مرا

ای سرا پای وجودت همه آیینه و عشق !

پَر بیفشان و صفایی بده ایوانِ مرا

پُشتِ پرچینِ نگاهِ تو گرفتار شدم

بِگُشا  ای همه خوبی ! درِ زندانِ مرا

موج در موجِ بلا  اشک  مرا می شکند

کاش  دستی بِنِشاند تبِ توفانِ مرا

در نهانخانه ی دلْ هیمنه ی یادِ کسی است

چیست آشفته چنین جانِ هراسانِ مرا !؟

#پروانه_نجاتی

به شب سلام

که بی تو

رفیق راه من است

#حسین_منزوی🌱

خواب می بینم تو را هرشب 

که مهمان منی 

در کنارم هستی و هر لحظه 

در جان منی 

گونه های زرد من تر می شود 

از اشک شوق 

همچون باران گوهر غلطان 

چشمان منی... 

مِی حرام است ولیکن تو بدین نرگس مست؛
نگذاری که ز پیشت برود هشیاری...

سعدی#  

من به دلم یار تو ، باز تو گر یار من
هم به دلی کو نشان ؟ ور به زبانی بگوی🌹🌹

گفتی: بیا
گفتم: کجا؟
گفتی: میان جانِ ما..‌.

✨