من ان گلبرگ مغرورم که میمیرم ز بی ابی ولی با ذلت و خواری پی شبنم نمیگردم
از ارتفاع می ترسم،
افتاده ام از بلندی...
از آتش می ترسم،
سوخته ام به کرّات...
از جدایی می ترسم،
رنجیده ام چه بسیار...
از مرگ نمی هراسم،
نمرده ام هرگز !
حتی یک بار.
عباس کیارستمی
"مرا باغ میپندارند"
وقتی که به تو عشق میورزم،
از تنم بارانی سبز میبارد؛
بارانی آبی
بارانی سرخ
بارانی به همه رنگ.
در پلکهایم،
گندم جوانه میزند.
انگور میروید؛
انجیر
لیمو
و ریحان.
وقتی که به تو عشق میورزم،
نیمهای از هلال در تنم سر میزند.
تابستان زاده میشود.
گنجشک میآید.
و برکهها پُر میشوند.
آنگاه
وقتی در کافهتریا
به دیدار دوستانم میروم؛
و کنارشان مینشینم؛
مرا مثل یک باغ میبینند...
نزار قبانی❤
عصر گرمتون دلچسب دوستان.....🍉🍨🍦
وقتی بهشت عزوجل اختراع شد
حوا که لب گشود عسل اختراع شد
آهی کشید و آه دلش رفت و رفت و رفت
تا هاله ای به دور زحل اختراع شد!
آدم نشسته بود، ولی واژه ای نداشت
نزدیک ظهر بود ... غزل اختراع شد
آدم که سعی کرد کمی منضبط شود
مفعول و فاعلات و فعل اختراع شد
«یک دست جام باده و یک دست زلف یار»
اینگونه بود ها...! که بغل اختراع شد
چه ظریفانهاست خلقت قلب آدمی
به تلنگری میشکند
به لحنی میسوزد
برای دلی میمیرد
به نگاهی جان میگیرد
و به یادی میتپد
زندگی زیباست
کمی آهسته تر قدم بزن ...
از مسیرت لذت ببر
خدا را در همه جا ببین
مقصد فقط یک انگیزه پنهان است
گاهی دوست داشتن آدم ها
درد دارد
دردش این است
که کسی
حرف دلت را نمی فهمد...!
| هوشنگ ابتهاج |
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
30 ثانیه پیش
31 ثانیه پیش
31 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
