خیلی پشیمونم حدودا هفت ماهه با یه مرد که بچه نه ساله داره ازدواج کردم مشکلات زیادی داشتیم یه سریش حل شده و یه سری مشکلات هم حل نشده یکی از مشکلاتی که حل نشده اینه که زن سابقش همیشه میاد و آرامش از زندگیمون میگیره و میره
ولی اونچیزی که الان منو داغون کرده و غیر قابل تحمله برام اینه که همش فکر میکنم چرا درحق خودم ظلم کردم اسم نامادری رو روی خودم گذاشتم هرچه قدر خوبی کنم آخرش همه به چشم بد نگام میکنن هرچند من با اون بچه خوبم اون بچه هم با من خوبه اما نمیدونم چه مرگمه شاید بخشی عظیمی از این احساسم بخاطر دید منفی جامعه هست خواهشا لطفا سرزنش نکنید چرا از اول فکرشو نکردی چون تا در موقعیتش قرارگرفتم فهمیدم چکار کردم
