تنها زندگی میکنم. من بدم نمیومد از مستقل شدن. خانواده ام هم تشویقم کردن یه جورایی اصرار داشتن.
الان ۴ ماهه. احساس بی کسی و غربت میکنم. حس میکنم از تنهایی دیوونه میشم.
تازگی ها پیششون بودم. ولی قشنگ احساس میکردم که دوست دارن زودتر برم. الکی تعارف میکردن که بمون ولی از رفتارشون کاملا مشخص بود....
خیلی بی کسم.به خدا میگم من هیچوقت تنهاییمو با گناه پر نکردم. همیشه رضایت تو برام مهم بوده. بهش میگم خدایا لطفا یه عشق پاک یه ازدواج خوب قسمتم کن. نه اینکهبدتر تنهاشم...
من هیچ وقت با خانواده ام راحت نبودم. با بابام مثل غریبه ها بودم همیشه با ادب و احترام حرف میزدم بله، چشم، شما... نه شوخی نه خنده ایی. مامانم که مریض بود برای اینکه حالش بدتر نشه هیچوقت باهاش درد و دل نکردم.. دارم میترکم
ازدواج کردن و راه دورن
من تا حالا یه کلمه با جنس مخالف حرف نزدم. همیشه گفتم انقدر صبر میکنم تا اونیکه قسمتمه...
بهم اعتماد دارن. خیلیم ازشون دور نیستم. ولی منو نمیخوان کاملا مشخص بود این مدت که باهاشون بودم مث یه مهمون باهام برخورد کردن. نه دخترشون...
[QUOTE=146697389]ازدواج کردن و راه دورن من تا حالا یه کلمه با جنس مخالف حرف نزدم. همیشه گفتم انقدر صبر میکنم تا اونی ...[/QUOTخب این کارت خیلی خوبه.الان واقعا دوستی دختر و پسر انگار عادی شده و حجب و حیا از بین رفته.توکل کن بخدا ان شالله مشکلاتت حل میشه.فقط باید سرخودتو گرم کنی با کاری ک دوست داری یا سرکار رفتن
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
34 ثانیه پیش
35 ثانیه پیش
36 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
