وقتی به عکسای مجردی خودم نگاه میکنم همش در حال خندیدن و شاداب و سرحال بودم اما الان اصلا نیستم... حتی اگه سعی کنم بخندم چشمام برق قبل رو ندارن. ۴ ساله ازدواج کردم شوهرم بد نبود اما خب اینطور که دلم میخواستم هم نبود و تجربه دعواهای الکی زیاد داریم. چی کنم مثل قبل بشم؟؟ ☹️☹️
منم افسوس دورانمجردی رومیخورم این شوهر برای من احساسی نداره
بههه خصوص روزهای خوابگاه
منم عین تو با این تفاوت که سه ماهه ازدواح کردم
اندازه ۱۰ سال پیر و داغون شدم
من نیز
اولین مرحله خلوص نیت
راستش من هروقت نگاه عکسای مجردیم میکنم و اون حجم از ابرو رو میبینم از خنده غش میکنم 😅 همیشه نیمه پرلیوان رو میبینم😂
اکثرا همینیم عزیزم
منم تا قبل اینکه ازدواج کنم نمیتونسم به هیچ چیزی فک کنم
ولی حالا چی..😞
قبل ازدواج باید همه جوانب رو میسنجیدید
وقتی آدم سنش بالاترمیره.... درکش از مشکلات بیشتر میشه.... و این ناخودآگاه تاثیر میذاره رو روح و روان.. و وفتی روح و روانت درگیر باشه دست و دلت ب هیچ کاری نمیاد حتی لبخندت میشه تصنعی
حالا اونور تاپیک زدن میخوام عروس شم
همیشه عمین بوده
هیچکس راضی تیس
نه وال
من عکسای مجردیم قایم کردم شوهرم نبینه یه خزی بودم برا خودم
عجیبه مجردا رو میبینم میگن ای کاش بختم باز شه.
متاهلا رو میبینم میگن ای کاش مجرد بودم.
تاپیکارو میگم امروز هر چی دیدم درمورد همین بود
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
6 ثانیه پیش
6 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
