«شعر ٣»

دل پيش کسي باشد

و وصلش نتواني

لعنت به من و زندگي

و عشق و جواني

آيا شده از شدت

دلتنگي و غصه

هي بغض کني

گريه کني شعر بخواني 

♥ آغوش تــو تــرس هاے مرا مے بلعد

آغوش تـــو يـعنے پايان سـر درد ها

يعنے آغاز عاشقانه ترين رخوت ها

آغوش تــــو يـعنے “مــن” خـــــوبــم!

بــــلنـد نـــــشوے بــروے يـــک وقــت!

بغلم کن من از بازگشت بے هواے ترس ها. . . مے ترسم!

میخواستم از چشات بگم
از گرمی نگات بگم
چشماتو بستی یه دفه
گفتی برو دیگه بسه
گفتی که شعر میخوام چیکار
زور بزن و پول دربیار

بداهه  

من به یادت بودم
اما تو بی احساس
به منو احساسم
تو خيانت کردی باز
یادم از یادت رفت
بی صدا قلبم مرد
من شدم تنها تر
خاطراتت رو غم برد
بی هوس عاشق بود
این دل بیچارم
از هوس تو رفتی
من هنوز بیمارم
بی خداحافظ بود
رفتنت از پیشم
دور میشیو من
بی صداتر میشم
به تو مدیونم من
عشقو یادم دادی
عاشقت بودم من
تو به بادم دادی .

👏👏👏👏👏👏👏👏👏خوش خبر عزیزدلم❤❤

خيانت کرده ای آری

ولی گویم نفهمیدی

بدی از کار من بوده

که تو اینگونه رنجیدی

ز تو قدیس تر هرگز

ندیدم من به جان تو

تو گریه می کنی اما

گمانت هست که خندیدی

وفا را من ز تو دیدم

به اسم بی وفائیها

همین بود آنجه من کردم

همان بود آنچه تو دیدی

چرا بازی کنی با من

خيانت از توئی هرگز

فقط یک لحظه دور از من

به یک بیگانه خندیدی ...

چه آتش و چه خیانت از روی صفات

خائن رهد از آتش دوزخ هیهات

یک شعله از آتش و زمینی خرمن

یک ذره خیانت و جهانی درکات

🤣🤣🤣

از شادی جهان غم دلدار خوشترست

این است آن غمی که ز غمخوار خوشترست

دزدیدن نگاه، دلیل خیانت است

صائب دلیر دیدن دلدار خوشترست

از خلاف و از خیانت باش دور

تا بود پیوسته در روی تو نور

گر همی خواهی که گویندت نکو

ای برادر هیچ کس را بد مگو

😁😁

خیانت غیرت عشق است وقتی وصل ممکن نیست

چه آسان ننگ می‌خوانند نیرنگ زلیخا را

خيانت دیدم وُ گفتم : تلافی می کنم من هم

اگر با دیگری باشم؛ سبک تر می شود دردم

خيانت کردی و چون ابر؛ به شَکَّم گریه باریدم

خيانت کردم وُ اشکی به چشمانت نمی دیدم

تلافی کردم و دردی فزون گردیده بر دردم

درونت از غمم خالیست ؛ خيانت من به خود کردم

زن در ایران، پیش از این گویی که ایرانی نبود
پیشه‌اش، جز تیره‌روزی و پریشانی نبود

زندگی و مرگش اندر کنج عزلت می‌گذشت
زن چه بود آن روزها، گر زآن که زندانی نبود

کس چو زن اندر سیاهی قرنها منزل نکرد
کس چو زن در معبد سالوس، قربانی نبود

در عدالتخانه انصاف زن شاهد نداشت
در دبستان فضیلت زن دبستانی نبود