من دخترم 21 سالمه و مجردم امروز بابام بهم گفت برو خودت خرجتا در بیار خارجیا مستقل میشن از 18 سالگی تو هنو نون خور منی مگه من قبلا کار میکردم فروشندگی ولی بدنم ضعیف شد و عصبی شدم ب مرور افسرده شدم و کار رو ول کردم واقعا نمیدونم چکار کنم احساس میکنم تو این دنیا هیشکی دوسم نداره احساس میکنم همجا اضافه ام نه ی دوست صمیمی دارم نه عشقمم ک ولم کرد چون نتونسم نیازشو برطرف کنم تازه تو خونواده هم اینطوری ادم حسابم نمیکنن تو دنیا اضافم فقط نمیدونم چرا با خودکشی هم نمیمیرم چ ب مرگ طبیعی ولی خدایی بچه دارین هیچوقت کاری نکنید احساس کنه از سر راه اوردینش
واگذار کن به خدا و به فکر خودت باش از یه جایی باید شرو کنی دیگه به بابات بگو وظیفته خر ...
وا چه چیزایی نشون بچه مردم میدید !!!هیچ پدری بد بچشو نمیخواد که خیلی از خانواده ها دوس دارن بچشون تو جامعه بره و گلیم خودشو از آب بکشه پدرش مگه گفته بهت نون نمیدم که اینجوری میگید؟!