سنم شاید کم باشه ولی خیلی زودتر بزرگ شدم و یه چیزایی که نباید امتحان کنم و یادبگیرم و یاد گرفتم یعنی میدونی سن عقلیم از جسمم بیشتره:/
دلم که دیگه دل نیست از بس شکستنش:) اینکه تو این سن تمام بدنم پره خط باشه و از زندگی نا امید بشم و گاهی وقتا افسرده چیزه خوبی نیست:/کلا ادمه حساسیم خیلی خیلی حساسم و باعث شده یه جورایی خیلی ضربه بخورم:)
یکی از علتای مهمشم کمبوده محبته:)وقتی از بچگی بدون مادر بزرگ شدم کسی نبوده که بهم یاد بده چیکار کنم و نکنم کسی نبود که بهم تجربه هاشو یاد بده خودم تنهایی بزرگ شدم:) بدون مادر و با وجوده پدری که اصلا براش مهم نیستم:)
و و خیلی چیزای دیگه:/ پس بنظرم سن فقط یه عدده:)
اهوم درس و هدفام که خیلی برام مهمن:)