حالم خیلی بده یاد عشق اولم افتادم خیلی دوسش داشتم خدا نصیب گرگ بیابون نکنه ک باور و اعتماد ادم نسبت ب کسی خراب بشه .خیلی تحقیرم میکرد انقدر از عشق کور بودم حتا نمیتونستم ولش کنم همیشه حرفای تحقیر کننده میزد خیانت میکرد سر و گوشش میجنبید یه بار یه شاخه گل هم نداد دستم خدا بگم چیکارش کنه که یکاری کرد به همه ادما شک داشته باشم ولی درست وقتی که عاشقم شد از عشق ب من گریه میکرد سرد شدم و ترکش کردم...دلم خیلی گرفته یادش ک میوفتم تنها چیزی ک حس میکنم نفرت و خشمه
۷ سال عاشقش بودم...
میترسم از عشق
خوش به حالت عشقت بد بود ولی برای من خوب و عالی به تمام معنا بود یه تیکه از قلبم برای همیشه پیشش موند،خانوادم نزاشتم بهم برسیم هرکاریییی کردم نزاشتن چون معلول بود ولی تحصیلکرده مهربون وضعش خوب بود خوش قیافه بودهمش میگم کاش بیشتر میجنگیدم براش ههرچند سعی میکنم بهش دیگه فکر نکنم چون نمیخوام با فکر کردن بهش به همسرم خیانت کنم
خخ من که ازبس محافظه کارم نه کسی عاشقم بوده ونه شدم،فکرنمی کنم حالا حالاها بشم ذهنیت بدی دارم نسبت به دوستی وکسی که رک میاد جلو پیشنهاد میده
عزیزم دیگه فکرش رو نکن بخدا همین که اذیتت کرده بود یه نکته مثبت در نظر بگیر که راحت فراموشش کنی،مثل من نیستی که همش با خودت بجنگی،کاش خانواده ها انقدر تو زندگی بچه هاشون دخالت نکنن زندگی من که دیگه خراب شد
عشق آدمو داغون می کنه منم به عشقم نرسیدم و جدایی از اون سخت ترین حس دنیا بود برام. جون کندم تا ازش دل کندم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز