وقتی خونشونم نمیزاره کارکنم درحد سفره انداختن و ظرف شستن کمکش میکنم ولی چون مشکل قلبی داره همسرم میگه کلا کارارو تو بکن مادرم براش خوب نیست..خونشونم نمیاد بریم برای شام وناهارمیگه همش سرپاس مادرم ولی برای شب نشینی ینا میریم....ولی وقتی جاری میاد بچشو بهونه میکنه هیچ کمکی نمیکنه بهش....
بنظرتون تاچه حد نرمال کمک کردن به خانوادش؟
یه سوال دیگه شماتوجمع خانواده ی شوهرتون چجورین؟پرحرف یا ساکت؟رابطتون باهاشون چجوریه؟
انسانیت هم حکم میکنه ادم به یه نفر که بیماری قلبی داره کمک کنه.شما کارخودتو بکن جاریت شعور نداره
عزیزم جاریتو چکار داری هرکس فهم خودشو میرسونه نه خودتو باکار بکش نه بیخیال باش شام بپز ماهی یبار شام بررین من خودم کلن ادم ساکتو کم حرفیممم
من بهش کمک میکنم خیلی دوسش دارم اونم خیلی هوامو داره خداییش
شما به جاریت چه کار داری
کار خودتو بکن
در حد متعادل حرف بزن درضمن زیاد کار نکن بعدا وظیفه میشه
ب نظرم حالا که مادر شوهرت مریضه بیشر کمک کن نگاه جارت نکن
من زیاد کار نمی کنم چون چهار تا خواهر شوهر مجرد دارم
همون در حد سفره انداختن و ظرف شستن تمام.
زیاد باهاشون صمیمی نشو چون خودم هروقت صمیمی شدم سوارم شدن.
فقط با شوهرت برو و هیچوقت تنها نرو
من گاهی ظرف میشورم، چون دختر خودش هم هیچ کمکی بهش نمیکنه، رابطمم معمولا ساکتم، چون اونا بام حرف نمیزنن منم دیگه تصمیم گرفتم مثه مهمون باشم، کلا خواهرشوهرم بام شاید در حد چند جمله حرف زده باشه
من کمک نمیکنم آخه جاریم باهاشون زندگی میکنه هست نیازی نیس منم برم کمک چون عادت میکنه معمولا هم شنونده ام بیشتر
اینجا دیگه حرف های مادرشوهریو بزار کنار عزیزم
کمک کن ثواب داره ب جاریت کاری نداشته باش
تو دلت بگو برای رضای خدا کمک میکنم
هرکس ی شعور و فهمی داره،کمک کن گناهه مریضه،ولی درحد خودت
شمابه كسي كاري نداشته باش بخاطرخداكاركن وقتي مريضه ثواب داره كمكش كني
من که ظاهرمو حفظ میکنم و در حد نرمال بگو و بخند دارم. مادرشوهرم کلا نمیذاره ظرف بشورم فقط سفره جمع میکنم. اما گاهی از دستشون عصبانی میشم اما بخاطر شوهرم و مهربونیهای خودشون چیزی نمیگم.
مثلا دیشب رفتیم خونشون ب شوهرم میگه میوه بذارم برات ببری سر کار اونم میگه نه. حالا ب من انگار کل جمع فهمیدن ک باید به منم میگفت اما نگفت یه سکوت سنگینی شد بعدش.
