داستان زندگی من

قسمت ۲

بزرگ شدم...آرزوم بود ۱۸ ساله بشم...فک میکردم چه اتفاقایی در انتظارمه...درس خون بودم اما تا دبیرستان..

سال اول همچین عوض شد. رفیق بد از همچین بدتره تو دنیا. خیلی بهم کیف میداد باهاش بگردم آخه من دختر مظلوم کلاس بودم...و با اون ک بودم همه هم بامن خوب بودن...باهم دوستای صمیمی شدیم...تا این ک یه روز یه شماره بهم نشون داد اول دفترش...پسر شاخ شهرمون بود..هرچی میدیدش معلوم بود با چند تا دختره...قرار شد با گوشی من سر به سرش بذاریم...یه روز با دوستم بهش زنگ زدیم و سربه سرش گذاشتیم...بهمون چیز گفت...تموم شد اون روز منم یادم رفت...

آره

اون زمان ها وایبر خیلی مد شده بود...منم داشتم..چند ماه بعدش خودش بهم پیام داد به یه بهونه مسخره...منم جوابشو دادم...از خدام بود اون با من باشه...اینطوری همه می‌فهمیدم منم چیزی کم ندارم...حتی حاضر شدم رفتم منو ببینه...

ولی معلوم بود از من خوشش نمیاد...به یکی دل نمی‌بست...تو شهرمون معروف بود..اما من تو اون سن چشمام بسته بود...به هیچی فکر نمی‌کردم...چند وقت بعد پدرم فهمید...گوشیمو گرفت...رفت سراغش..اون بهش گفته بود مشکل از دختر خودته...راست هم می‌گفت..من بودم ک ولش نمیکردم

دیگه گوشی نداشتم...منتظر میموندم تا از خونه برن بیرون و بهش زنگ بزنم اولش میترسید از بابام ولی من خواهش کردم...یه جور وابستگی بود...بهم ابراز عشق نمی‌کرد اما همون عزیزم هم ک اون بهم میگفت منو تو دنیای خودم غرق میکرد..

فکر میکردم چقدررر خوشبختم ک اونو دارم اصلا چیزای دیگه برام مهممم نبود...غرق فکر و خیالاتم خودم بودم...فقط و فقط هم اونو میدیدم...دختری نبودم چشمم همه جا بچرخه...همه فکر و درسم اون بود...چقدر گریه های مادرمو دیدم و برام مهم نبود...میگفتم میاد خواستگاریم میرم از دست همتون راحت میشم