چجوری تحمل کردی تا الان؟
من بخاطر این مساله دو سال قید مسافرت رو زدم.و بعدش مستقل رفتیم دیگه.
مشکل شوهر شماستکه البته مشکل خودمم هست باید یک مرزی قائل بشن بین همسر و مادر که متاسفانه اصلا کوششون بدهکار نیست هر مخالفتی هم کنی زندگی خودت خون میشه چون مادر و پسر اوکی هستن این تویی که بدی (طرز فکر اونا رو گفتما سوتفاهم نشه عزیزم😍)
میدونید بچه ها...مشکل از شوهر خودمه..ولی من میگم توو پیر شدی خرفت شدی .تو باید بفهمی درک داشته باشی بگی شما جووتین شاید پیش من مهمونا راحت نباشن...بخاطر همین میگم چطوری بهش بگم.
زندگی خودم خوبه اگه اینا نباشن...بخدا خیلی سخته..
رابطه تو باهاش کمرنگ کن و باهاش رسمی باش
یجا نیستیم ولی طول هفته حداقل سه بار قیافه نحسشو میبینم الانم ده روزه خبرش عمل کرده خراب شده رو سرمن جاییم نمیره. عادتم ندارم ناراحتیمو بروز بدم خودخوری میکنم. مهمونی میاد تفریح میاد عروسی میاد. امشبم عروسی دعوت بودم بخاطر عنتر نرفتم خبرشون بچه های دیگش حتی زنگم بهش نمیزنن
ای بابا 7 ساله دارم میجنگم ..الان که خیلی بهتر شده..شوهرم یه وقتایی یعنی بیشتر موقعها میرفت خونشون و اونم قشنگ پذیرایی میکرد حتی یه زنگ نمیزد توام بیا..فاصله خونمون یه کوچه بود..
الان مشکل زندگی من فقط اینه که شوهرم درک نداره که ما دو تامون یه خانواده ایم و واسه خودمو برنامه داریم و ما باید واسه خودمونم زندگی کنیم.همش میگه مامانم کسی رو نداره.تنهاس.در صورتی که مامان خودم تنهاس پدرم 4 ساله فوت شده.ولی بیا ببین عروسا چقد باهاش شادن که خودشون میگت هیچوقت مزاحمشون نمیشه .ازش متنفرم.
اصلا من میگم شوهرم نمیفهمم چون یادش ندادن...تویی که بقول خودت با تجربه ای و ادعات میشه چرا شعورتو نمیبری بالا😠😠
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
17 ثانیه پیش
18 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز