خانم ها اگه پست های قبل ام ببنید خیلی سوال از بارداری پرسیدم، واقعیت اینه که من خواهر ندارم، خانواده همسرم هم اصلا فازهای رفتاری خاصی دارن من باهاشون قاطی نیستم فقط با احترام در حد سلام علیک هستم، دوست متاهل و بچه دار هم که خیلی با هم ندار باشیم ندارم. الان هم یه ساله از طرف سرکارمون من و همسرم انداختن یه شهر دور از خانوادم .
میخوام اقدام کنم برای بارداری ولی خیلی دلم گرفته و احساس تنهایی میکنم. این حرفم رو به طنز نگیرید واقعا دچار افسردگی قبل زایمان شدم.
اگر سختت فعلا نشو برای بارداری ومادر شدن روحیه خوب از همه مهم تر بارداری احتیاج به کمک نداره که
عزیزم همه ی ما تو زندگی تنها هستیم. اگه بچه میاریم باید بدونیم رو کمک کسی حساب باز نکنیم. من خواهر دارم ولی سرش به زندگی خودش گرمه. از من بزرگتره و کلی تجربه بچه داری داره ولی تا من زنگ نزنم حال منو نمیپرسه. مادرمم که حال و حوصله منو نداره با این که دکتر بهم استراحت نسبی رو توصیه کرده تا الان نیومده خونمون یه سر به من بزنه. خونمون هم همش ده دقیقه از هم فاصله داره. من تصمیم گرفتم از هیشکی توقع نداشته باشم تا خودم کمتر اذیت شم
سه ساله ازدواج کردم اخه و سن هم دقیق نمیگم ولی یک دوسال قبل از 30 هست
البته فکر نکنی که واسم راحته . ولی دلم ازشون گرفته و نمیخوام از این به بعدم هیچ لطفی در حق من بکنن
منم تنهای تنهام
