الان تو روانشناسی جدید میگن اینکه والد و فرزند مثل دو تا دوست همسن باشن درست نیست. باید رابطه تون طوری باشه که در عین حال که احترام و چارچوب ها رو دارید ولی باور کنه همیشه درکش میکنین و برای نظرها و انتخاب هاش ارزش قائل هستید.
مثلا شما که دختر کوچیک دارید، کم کم تو تصمیم گیری های ریز شرکتش بدید. مثلا امروز میخوایم بریم فلان جا دوست داری کدوم لباس رو بپوشی؟ غذا چی بپزیم؟ باهم مشارکت کنین.
یه کتاب مشترک انتخاب کنین با هم بخونین. آخرش در مورد رفتارهای شخصیت ها در حد توان فکری بچه تون بحث کنین که مثلا این کار رو کرد خوب بود و نظر تو چیه؟
خیلی مسائل تربیتی رو میشه با مثال و داستان براش توضیح بدید و بدی یه سری چیزها رو بفهمونید.
باید باور کنه شما در هر صورت دوستش دارید و مادرش هستید حتی اگه جایی خطایی بکنه. همیشع آغوش تون بازه براش