دیگه کم آوردم 😭😭😭

28 سالمه 4 ساله ازدواج کردم دو تا بچه دارم ی پسر 2 و نیم ساله و ی دختر 4 ماه و نیمه. از خانوادم دورم. با خانواده شوهرم ب خاطر خیلی مسایل قطع رابطه کردم هر چند وقتی رابطه داشتیمم بیشتر سوهان روح بودن تا کمک بدن. شوهرم ی پسر بچه خودخواه که فقط فکر خودش و خانوادشه. من همش تو خونه ام. چن تا فامیلم که اینجا دارم شوهرم نمیذاره رفت و امد انچنانی باهاشون داشته باشم. هر کاری تو زندگی ما ب بدترین شکل ممکن اتفاق میفته حتی بهتریناش. خ خسته و افسرده شدم. شاغل بودم الان مرخصی ام. من و شوهرم اصلا رابطه عاطفی خوبی نداریم. اون هیچ تلاشی نمیکنه. خ دهن بینه و متاسفانه هیچ کس بهش نمیگه فکر زن و بچت باش. مستاجریم همه درامدم خرج خونه ساختن شد که داد ب خانوادش بقیشم خرج زایمان و زندگی و دو تا مسافرت که ب خرج من تو این چهار سال رفتیم. هیچ امید و انگیزه ای ندارم برا زندگی. مدام عصبیم و فحش و بد و بیراه میگم ب بچم و شوهرم و خانوادش. اون مدام دنبال ی راهی برا آزار منه. تو بدترین شرایطم حاضره منو و بچه ها رو ول کنه بره سراغ خانوادش. هر روز باید بره بهشون سر بزنه هممه کاراشونو انجام بده با اینکه سالم و سر حالن. ولی ب من ی بارم پیشنهاد نمیده جایی بریم یا چیزی برات بخرم. خسته ام. ما خ اختلاف داشتیم از اولشم هنوزم داریم. خیلی لجبازه. زندگیمون ی میدون جنگه. اوایل من خیلی کوتاه میومدم ولی اون و خانوادش سو استفاده میکردن. خیلی وقته منم کوتاه نمیام. صد هزار تومن که بهش بدم دو روز اخلاقش خوبه ی دور با مادرش بزنه اخلاقش عوض میشه. خدا ازشون نگذره. سه سال پیش خواستم جدا بشم خانوادم گفتن خودت خواستی باید بمونی چون بیکار و معتاد و خاین نیست. و چون نتونستم کاری بکنم. حالا اونه که هر روز میگه کاری باهات میکنم که خودت بری. 😭😭