اهل شعر

اینم شعری که من برای عشقم گفتم😊

👇👇👇👇👇

دراین لحظه ی تنهاییِ بی شور و هیاهوی نجات...
من دراین بزم به سیر رخ ماه تو فقط مینگرم....
گرجماعت  همه در سیر و نگاهه تو شدند
من در اغمای جمال تو به ثریا رفتم....
رکن ها پیمودم بادیه ها بشکستم
بس عجب میبینم محفل خلوت باتو....💜....
ذکر عشقِ مه زیبای تو شد روح و روان
صحبت از لعل لبان تو کنم،دریابم...
چشم چون چشم خمار تو بِدید...
دل به یک باره نیازه ره آغوش تو کرد...💜
گرچه وصف ره این عشق نگنجد در حال
شاید آن روز بیاید که کسی درک کند این احوال..
اجر این عشق اگرچه بشود مظهر جان...
لیک ما جان بدهیم پیشکش این اجرت را..💜

تاب تاب عباسی خدا منو نندازی😌😌😌😌🍓🍫

دود اگر بالا نشیند کسر شان شعله نیست 

جای چشم ابرو نگیرد گرچه او بالاتر است

از دست بوس میل به پابوس کرده ای

خاکت به سر ترقی معکوس کرده ای

اتل متل توتوله

داوِ حسن چجوله

نه شیل داله نه پستون

داوشو بردن هندوستون

یک زنه کردی بستون

اسمشو بزال انقازی 

دوره تُلاش گرمزی..

آچین و پاچین یه پاتو ورچین

خوشست با همه آمیزش اندکی پرهیز

حباب خانه ز دریا از آن جدا دارد