مردی که روبروی شما، ایستاده است
چون بیشه لایه لایه و چون شیشه ساده است
از نسل آب و آتش و خاک است و آسمان
فرزند دیر ساله ی این خانواده است
روح مجردی ست که در شهر آب و رنگ
خود را به دست رنگ فروشان نداده است
با آن که بارها به زمین خورده بی گناه
بر خویش تکیه کرده و باز ایستاده است
او بر خلاف بادسواران هرزه تاز
پاس دقیقه های تأمل، پیاده است
هرگز نبوده است و مبادش تجانسی
با دود و ابر و سایه که از نور زاده است
بهمن رافعی بروجنی
(👆درباره چه مردی صحبت میکنه منظورش رو کسی میدونه؟)