اگه نمیتونید بچه نیارید...

کاش هممون درک کنیم اگ نمیتونبم اگ بی پولیم اگ عصابش نداریم اگ باهمسرمون اختلاف داریم اگ‌همسمون بداخلاقه و نمیتونه پدر خوبی باش اگ خودمون مشکل داریم بخاطر حرف مردم یا دوروز سرگرمی خومون بچه نیاریم بدبختش کنیم عقده ای تنها بار بیاریم... تو خانواده ای بزرگ شدم ک هیوقت سایه مرد بالا سرم نبوده هیچوقت مزه حامی و پشتیبان رو نچشیدم پدرم مریض و بیکار بود اگ روزی سرچندسال پولی میداشت ک میتونستم مثل همه دخترا بهش بگم بابا پول بده و اون میداشت ک میداد اونروز برام بهشت بود ک من تونستم از پدرم پول بگیرم پدرم کار داره پول داره ک بهش افتخار کنم... مادرم بخاطر مشکلات مریض  واعصابش خرابه وهمیشه تو خونمون بحث هست کاش مادرم وقتی زندگیشو دید بچه نمیاورد... در حسرت مهر ومحبت پدرمادرم... وقتی توفیلما یا اطرافیان مببینم ک مادرا چقد مهربونن چقد ب بچشون محبت میکنن باحسرت نگا میکنم من طعم محبتشون نچشیدیم... خیلی وقتا بی هدف توخیابون میچرخیدم ک دیر برم خونه ...تو این سن ک رسیدم برا ازدواج هیچوق دلم نخاست همسرم کوچک و همسنم باش اختلاف ده سال دوس داشتم با یکی مواجه نشم ک بچه باشه همش درگیرباشم نتونه کمبودای ک داشتم برام جبران کنه .. میخاستم کسی ب درک و ثبات رسیده باش پخته باشه همسرم بشه مواظبم باشه درکم کنه مث ی پدر حامی مثل ی همسر نازکش ومورد تحسین  مثل یک مادر مهربان ... خداروشکر نصیبم شد ( ایشون ۳۰ سالش هست) رفقا واقعا اگ شرایطشو داریم بچه بخاییم نزاریم عقده ای و تو حسرت ی دست نوازش بزرگ شه چ برسه ب بقیه چبزا خصوصا دخترا خیلی شکننده هستن من ک ب هیچی نرسیدم هیچوقت محبت و تحسین نشدم...