سلام دوستان.
خیلی آرومم وقتی که شما هستین، یه سری آدم که کمک همدیگه میکنن، شاید ندونین اینو ولی خیلی وقتا مشکلاتم رو شماها با حرف هاتون به همدیگه و راهنمایی هاتون حل کردین.
میخواستم باهاتون مشورت کنم، من یه دختر خیلی صبورم در قبال همسرم، و احساس میکنم همین باعث شده که حرفام زده نشه ، هیچوقت از خودم دفاع نمیکنم ، هیچوقت هیچیو به روش نمیارم ، هیچوقت نگفتم که مثلا مامانت به من این بی احترامی رو کرد . و همین باعث شده که همسرم همیشه حق باهاش باشه ، اگر داد بزنه ،اگر بی دلیل ناراحتی کنه ، اگر بد رفتاری کنه ، اگر از جای دیگ ناراحته سر من خالی کنه ،همیشه من بودم که رفتم سمتش تا آروم شه. ولی بقیه بهم میگن نکن ، میگن این یه قانونه که اگر تو هم صدا تو ببری بالا اون میاره پایین ، اگر خودتو نچسبونی بهش اون خودشو میچسبونه بهت. من از اینکه همیشه کوتاه بیام خستم. نظر شما چیه؟ من باید چکار کنم :(
