زن هــا میتــواننــد در اوج دلتنگی لبخنــد بـزننــد
آواز بخـواننـد ، گلهای باغچه را قلمــه کنند
غذای دلخـواهت را تــدارک ببیننــد
کودکانه بـا بـچـــه هــا بــازی کننــد
زن هــا میتوانـنــد بـا قلبی شکسته باز هم دوستت بدارند
ببخشنــد و بـخنــدنــد
تــو از طـرز آرایـش مـوهــایــش یــا رنـگ لب هــایـش ، لباسش ، یـا حتی حـرف هــایش
هــرگــز نمیتـوانـی حــدس بــزنـی
زنـی که روبـرویـت ایـستــاده دلتنـگ یـا دلشکسته است
زن بـــودن کـار ســاده ای نیست . . .
.
.
.
کاش اینو خیلیا بفهمن که یه زن
نمیتونه دوستت داشته باشه
بعد دوستت نداشته باشه
بعد دوباره دوستت داشته باشه
یه زن فقط میتونه
دوستت داشته باشه
دوستت داشته باشه
دوستت داشته باشه
و بعد
دیگه هیچوقت “دوستت” نداشته باشه
.
.
.
زن ها گاهی اوقات چیزی نمیگویند چون به نظرشان لازم نیست که چیزی گفته شود
با نگاهشان حرف میزنند
به اندازه یک دنیا حرف میزنند
هرگز نباید از چشمان هیچ زنی ساده گذشت
.
.
.
زنی را می شناسم من
که در یک گوشه ی خانه
میان شستن و پختن
درون آشپزخانه
سرود عشق می خواند
نگاهش ساده و تنهاست
صدایش خسته و محزون
امیدش در ته فرداست
.
.
.
عشق عجیبتر از آن است که در یک زن خلاصه شود
و زن غریبتر از آن که در یک عشق شناخته شود
“افشین یداللهی”
.
.
.
زن بوده ای تا بـحال ؟
آرزوهایت بـرود
های های ظـرف بشوری
های های جـارو بزنی
های های رخـت پهن کـنی
زن بوده ای تا بـحال ؟
که پاک شود ریملت
پشت پنجره
روبروی قطاری که می برد مـرد آرزوهایـت را
.
.
.
و عشق زنی است که سیب سرخ دلش بوی بهشت میدهد
.
.
زنی هم زیر لب گوید
گریزانم از این خانه
ولی از خود چنین پرسد:
چه کس موهای طفلم را
پس از من می زند شانه؟
.
.
.
مرد وقتی عاشق زنی میشود
در دل خود پنهانش میکند مبادا که دیگران او را بدزدند
اما زن وقتی عاشق شد آن را جار میزند تا کسی برای نزدیک شدن به آن مرد تلاش نکند
مرد به خاطر یک عقیده هرکسی را قربانی میکند و زن به خاطر یک نفر هر عقیدهای را
مرد عقل است و زن قلب
به همین خاطر در هر رابطهای زن بیشتر از مرد اذیت میشود
.
.
.
مــن تنها کمی متفاوتـم
وقـتی تمام دردهای دنیا روی شـانه های زنانه ام کــوه میشود
مــن به پهـنای تمام کـوهپایه ها لبخنــد می زنـم.
