سلام بچه ها من میخوام کلا یه شرح حالی از خودم بدم بعد بدونم اگرشما واقعا جای من بودین چیکار میکردین من 27سالمه همسرم28چهار ساله ازدواج کردیم از اول ازدواج ما همدیگرو دوست داشتیم و عاشق هم بودیم فقط مشکل این بود که من حساس بودم زود عصبی وناراحت میشدم و سریع به شوهرم توهین میکردم اون اولاسکوت میکردومیگفت این اخلاقت رو دوست ندارم اصلاحش کن منم قول میدادم بهتر بشم اما از اونجایی که تنهایی نمیتونستم و به کمک مشاور نیاز داشتم اولویت خودم نزاشتم و دنبالش نرفتم متاسفانه همسرمم از همون اول تو عقد با بازی کلش آو کلن آشنا شد ومسه معتادا همش سرش تو گوشیش بود و بازی میکرد ومن هرکاری میکردم با محبت با گذشت با دعوا و توهین وتهدید به طلاق که بابا منم آدمم توجه تورو میخوام اینقدر بازی نکن میگفت باشه اما کار خودش رو میکرد وفوق العاده من حرص میخوردم وکلا سر این قضیه دعوا داشتیم بعدش چون سر مسائل مالی باهم مشکل داشتیم من رفتم سر کار تو دوران عقد خیلیییی باهام همکاری میکرد اما از بعد عروسی که من کارمو عوض کردم اصلاااا با من همکاری نمیکرد خودش شیش صبح تا شیش غروب سرکار بود تو پاییز و زمستون بعدشم شش تا هشت غروب تو بهار وتابستون ما از خانواده هامون دوریم اونا کلا یه استان دیگه هستن همیشه تو تعطیلات من سر اینکه زودتر مرخصی بگیرم که بتونیم بریم اما صاحبکارم راحت مرخصی نمیداددعوا داشتیم هر دوماه شمال بودیم و من نمیتونستم هی نزدیک هم مرخصی بگیرم واز اون ورم شیفت بعدظهر بودم وقتی میرسیدم خونه خسته بودم اما شوهرم غذای آماده و گرم شده رو گاز رو یه سفره کمک نمیکرد بندازیم وهمیشه میگفت دوست ندارم سر کار بری خسته میشی بمن نمیرسی سراونم مشکل داشتیم تا اینکه من بعد یکسال و چندماه کار کردن با صاحبکارم بحثم شد و کلا اومدم بیرون بعدش دعوای ما دوباره سر کلش بازی کردنش بود واینکه به من پول تو جیبی نمیداد ومیگفت ولخرجی میکنی خرید خونم کلاباخودش بود و یرهمینم مشکل داشتیم تااینکه تصمیم گرفتیم بچه دار بشیم رفتیم دکتر ازهمون اولش به شوهرم گفت یه ذره ضعیفه که کلا دارو خورد وآز داد بعدش گفت داروها روش جواب داده و خیلیییی بهترشده و خوبه اما بمن گفت ذخیره تخمدانت کمه و تیروئید بالا داری منم سرچ کردم پاکروش رو انتخاب کردم شهریور98رفتیم پیشش پنج ماه دارو داد با رژیم غذایی سخت وآزمایش ها و داروهای میلیونی و قبلشم به جفتمون گفت آرامش از رژیم غذایی مهمتره و استرس مانع میشه ماهم دارو خوردیم اما از نظر تغذیه ای به خودمون نرسیدیم هر ماهم سر یه مسئله الکی و ناچیز کلی باهم درگیر میشدیم وبی احترامی میکردیم بعدشم سه روزقهر و من همش میگفتم این ماهم از دست رفت و استرس مانع شد بعدشم که کرونا شروع شد و اهمیت دادن من به بهداشت فردی اما شوهرم کلااا بیخیال بودو منطقش این بود و هست که میخوااااام بگیرم اصلا بهداشت رو رعایت نمیکنم با زنده میمونم یا نه میگیرم و فوقش میمیرم
نخونده میگم ادامه. طلاق بدترین و بدترین تصمیمه. خصوصا اگر زنی
اساسی و جدی باهاش صحبت کردی؟
به به چه زندگی گلوبلبلی
مشکلاتتان یکم بچه گانه بود با عرض پوزش
واقعا واسه اینا ب طلاق فکر میکنیم نمیدونم چی بگم فقط خیلی متاسف شدم
اینا مشکل اساسی نیستن ک بخاطرش طلاق بگیرین😉
با صحبت کردن مشکل تونو حل کنید
ادامه بده عزیزم سعی کن بیشتر به زندگیت برسی. یکم کوتاه بیای در زندگی مردا کلا مغرورن و چون اسم مرد روشونه چوتاه نمیحان بیان و فکر میکنن از مردونگیشون کم میشه
دوره بحران هم ازنظر سن خودتون هم سن ازدواجو تقریبا رد کردید.بهتره بری مشاوره فردی بهت راهکاربده چطور باخودت و خودش کناربیای.اعتمادشو داشته باشی.درخواستاتو باارامش بگی.
برای موبایل بازی ساعت بزار بگو مثلا روزی ۲ساعت بازی کن. اگه تواون دوساعت گوشی دستش نبود خودت بده بهش ولی بعدازون نه.
بنظرم بیشتر اموزش میخواید
طلاق چیه برو مشاور اولا خودتو درست کن انقد نق نزنی بعدشم یکاری جور کن ک نخوای انقد حرص بخورید حق داره اونم تو جامعه ما این جاافتاده ک زن باید بیشتر خونه رو گرم نگه داره البته درسته بعدم سعی کن انقد حساس نباشی همش ک نمیتونه وردل تو باشه ک زده میشید ازهم سعی کن اگه خوشت نمیاد راهحل پیداکنی صورتوپاک نکنی
فک کنم مشکل ندیدی
سر همین قضیه من کلا دو ماه دارو نخوردم و دکتر نرفتم باهاش لج کردم باردار نشدم ولی همسرم یکم کوتاه اومد که تو خونه به دستش اسپری الکل بزنه من خیالم راحت بشه خونمون استریل میمونه اما واسه بیرون تو جاهای شلوغ نه ماسک زده تا حالا نه دستکش استفاده کرده یه عادتیم داره کلا دستش رو صورتشه یا چشمش یا بینیش یا گوشش هرچقدرم تذکر دادم بدتر شد بهتر نشد تو بیرون هنوزم همونه بهش گفتم حداقل چیزایی که مشکوکه مصرف نکن اما از لج من یبار رفت نون گرفت و باهمون دستش که به دکمه های آسانسور و نون دست زده بود نشست غذا خورد من قاطی کردم فحشش دادم اما کار خودش رو کرد واصلاااا اهمیت نداد بهم تااینکه ت این تعطیلات رفتیم شهر خودمون قبل حرکت من گفتم ناهار بخوریم که تو راه گرسنه نشه هرچند که حدود هشت ساعت راهه خلاصه این نشست دو قاشق خورد پاشد گفت بریم تو راهم حالا یکساعت نشده گفت گشنمه کلوچه و رانی گرفته بود همونجوری خورد من استریل نکرده بودم ولی بهش هیچی نگفتم رسیدیم رودبار هوس زیتون پرورده کرد هرچفدددررررر من گفتم نکن نخر اینا بسته بندی نیس شاید آلوده باشه گفت نه میخوام بخرم بدون اهمیت بمن رفت خرید آورد تو ماشین و شروع کرد خوردن منم قاطی کردم و فحشش دادم کلا کوفتش کردم حتی از حرصش کلا داروهامو از پنجره ماشین پرت کردم بیرون اما اون همونجوری نشست خوردش اخه من داروی کورتنی مصرف میکنم که تو من ریسک ابتلا به این بیماری کوفتی رو بیشتر میکنه واسشم صد بار توضیح دادم من وضعم اینه رعایت کن اما اون یه گوشش دره اون یکی دروازه بعدشم دیدم کار خودشو میکنه و تا ته میخوره منم گفتم ازت بچه نمیارم و تو باید تو حسرت پدر شدن بسوزی که حتی حاضر نیستی بخاطرش از یه هوس بگذری و با اینکه دکتر پاکروش گفته حرصم ندی از لجم این کارو میکنی و حرص من رو در میاری بعدشم میگی من کاری نکردم و تو زیادی وسواسی به من گیر نده
اونم گفت برام بچه نمیاری باشه من میرم زن دوم میگیرم بچه میارم تو ببین حرص بخور بسوز خونه و ماشینمونم بنام خودشه گفتم منم میرم مهریه عندالمطالبه که 313تاست رو میزارم اجرا خونه و ماشینم ازت میگیرم بعد توبرو زن بگیر اما کلا میگه من حاضرم برم زندان اما یه هزار تومنی بهت مهریه ندم تو پاشو برو دادگاه من نه طلاقت میدم نه مهریه بچه دارم نشیم میرم جلوی قاضی میشینم میگم زنم نازا هست بهم اجازه ازدواج مجدد بدین
دیشبم باز با اینکه قهر بودیم و از شیش صبح تا هشت غروب سر کار بود دوباره ساعت ده و نیم دعوامون شد چنتا هم ظرف شکوندیم هر چی هم از دهنمون درمیومد بهم گفتیم بعدش تو دعوا بهم گفت تو تخمک نداری تو خشکی تو نازایی تو نمیتونی بچه بیاری تو اصلا نخواستی که تاحالا بچه دار بشیم وگرنه میشدیم تقصیر تو هست این همه الکی رفتی پیش پاکروش آخرشم بچه نداری و نمیتدنی هم بیاری منم گفتم دکتر و دارو وسیلست خدا باید بده من میخوام ولی وقتی نمیشه چیکار کنم با اون حرفا بدجور دلمو شکست مادرم و مشاور هم میگن تو بیخیال باش بهش گیر نده اشکال نداره بهداشتش رو رعایت نمیکنه تو آرام باش به خودت برس دکترت رو برو و حداکقر تلاشت رو برای بچه دار شدن انجام بده از اون ورم برو مشاوره که بتونی حساسیتت رو کم کنی و خشمتم کنترل کنی از اون طرف من مطمعنم اگه این راهو برم و بخاطرش تمام طلاهامم بفروشم اگه یک درصد هم نتیجه نگیریم نمیتونیم ادامه بدیم چون اون معتقده که سالمه و بچه ای میخواد که حتمااااا از خودش باشه هر روزم از جانب همکارای فضولش پر میشه و دیگه صبر نداره و نمیتونه تحمل کن بچه نداشتن رو اگه نتیجه نگیریم واقعا میره سمت زن دیگه که براش بچه بیاره منم نمیتونم بدون بچه ادامه بدم یا صبر کنم که شاید خدا بعد ده یا بیست سال بهم بچه بده من فرزند خونده رو هم قبول وهم دوست دارم اما اون میگه زووود بچه دار بشو اونم بچه خودمم اصلااااا فرزند خونده قبول نداره و فقط بچه خودش رو میخواد چون میدونه سالمه و مشکل از منه حالا من موندم برم پیش مشاور و اخلاقمو بهتر کنم به خودم برسم حتی شده طلاهامم که پشتوانمه بفروشم و حداکثر تلاشم رو باتوجه به اینکه وقت زیادی هم ندارم برای بچه دار شدن از این آدم انجام بدم که حتی اگه یه درصدم نتیجه نده تهش من میمونم و یه شناسنامه مهر طلاق خورده با حسرت بچه و چندسال از جوونیم که ازبین رفته و اون مهریه هم بده میره زن دیگه میگیره ودر جاهم بچه میاره و من میمونم و این اوضاعی که حتی مجردا هم بزور ازدواج میکنن تو این اوضاع وحشتناک اقتصادی چه برسه به منی ک طلاق گرفتم و بچه دارم نمیشم وسنمم حداقل به 34سال رسیده ویا اینکه همین الان جدابشم ازش مهریم رو بگیرم و تخمکام رو فریز کنم برای آینده و خودم سر کار برم و به عشق حال خودم برسم تهشم شاید ازدواج کنم وبا آی وی آف تو سن بتلا بچه دار بشم شایدم نشم ویا اینکه کلا شوهر پیدا نکنم و مجرد بمونم و همونجوری سر کار برم وبه اهداف وآرزوهای خودم فکر کنم و برسم هر چند که آرزوی من رسیدن به یک شغل پردرآمد خونگی با تلاش بسیاره به همراه یک همسر همراه و دوتا بچه اما حالا موندم واقعا چیکار کنم برم یا بمونم میترسم برم و پشیمون بشم که چرا تلاش نکردم بچه داربشم شاید میشدم و به شغل خونگیم با همسر وبچم میرسیدم ویا اینکه برم و مطلقه بشم و خودم برم سرکار و تهش یا دوباره ازدواج کنم شایدم نه موندم سر دو راهی
